بدعت معیارها و پیامدها صفحه 68

نگرفته [است]، باید قضا کند. اما نمازی را که در آن روزها نخوانده قضا ندارد!

از «سعید اعرج» نقل است که گفت: به حضرت امام صادق گفتم: کسانی در اطراف ما هستند که ادعای فقه دارند و می‌گویند مواردی برای ما پیش می‌آید که حکم آنها را در کتاب و سنت نمی‌شناسیم و بر همین اساس در چنین مواردی به رأی خود عمل می‌کنیم. آن حضرت فرمود:

کَذَبُوا لَیْسَ شَیْءٌ إِلاَّ جَاءَ فِی الْکِتَابِ وَ جَاءَتْ فِیهِ السُّنَّةُ.(1)

دروغ گفتند؛ هیچ چیزی نیست، مگر اینکه حکمش در قرآن موجود بوده و درباره آن سنتی وارد شده است.

«عثمان بن عیسی» می‌گوید: از حضرت ابوالحسن، موسی کاظم (ع) ، درباره قیاس پرسیدم، فرمود:

مَا لَکُمْ وَ الْقِیَاسَ! إِنَّ اللهَ لایُسْأَلُ کَیْفَ أَحَلَّ وَ کَیْفَ حَرَّمَ.(2)

شما را به قیاس چه کار! از خدا پرسیده نمی‌شود چگونه چیزی را حلال می‌کند و چگونه حرام.

حضرت علی (ع) فرمود:

مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلْقِیَاسِ لَمْ‌یَزَلْ دَهْرُهُ فِی إلْتِبَاسٍ؛ وَ مَنْ دَانَ اللهَ بِالرَّأْیِ لَمْ‌یَزَلْ دَهْرُهُ فِی ارْتِمَاسٍ.(3)

کسی که خود را به قیاس عادت دهد، همواره زندگی خود را در اشتباه خواهد گذراند و کسی که دین خدا را بر مبنای رأی و دیدگاه خود تفسیر کند، عمر خود را غرق در دریای جهالت سپری خواهد کرد.

حضرت ابوجعفر، امام محمدباقر (ع) نیز می‌فرماید:

مَنْ أَفْتَی النَّاسَ بِرَأْیِهِ، فَقَدْ دَانَ اللهَ بِمَا لاَیَعْلَمُ، وَ مَنْ دَانَ بِمَا

1- بحار الأنوار، ج ٢، ص ٣٠۴.
2- کافی، ج ١، ص ۵٧.
3- همان، ص ۵٨.