بدعت معیارها و پیامدها صفحه 7

فصل اول: پرتویی در ابتدای راه

اشاره

پیش از برداشتن هر گامی و ابراز هرگونه داوری و حکمی، بر هر مسلمان پرهیزگاری لازم است دو چیز را بداند: نخست اینکه هر سخن و کلامی که در برابر مردم بیان شود، مسئولیت خاص خود را دارد؛ دوم اینکه باید پیش از سخن گفتن تحقیق کرد و معنا و پیامدهای آن را در نظر گرفت.

بدعت از مفاهیمی است که لفظ آن به کار می‌رود، ولی بسیاری از افراد نمی‌توانند به‌خوبی موارد آن را در زندگی دینی تعیین کنند. بنابراین، در بیشتر موارد، به‌گزاف و از روی تعصب به‌کار می‌رود؛ زیرا مفهوم بدعت، یکی از تیرهایی است که به گمان برخی، در سرنگون کردن مخالفان مؤثر است؛ چون این سلاح، مخالفان را از دایره دین بیرون می‌راند و آنان را به گمراهی و بدعاقبتی منسوب می‌کند.

لازم به یادآوری است که هیچ دینی به اندازه اسلام حنیف، بر تفکر و اندیشیدن پیش از انجام هر کار و دانستن پیش از اقدام، آشکارا تأکید نکرده است؛ به‌گونه‌ای که حتی نقشه راه را برای مسلمانان ترسیم کرده است؛ از جمله:

(یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ جاءَکُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا أَنْ تُصِیبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلی ما فَعَلْتُمْ نادِمِینَ) (حجرات: ۶)