بدعت معیارها و پیامدها صفحه 79

به طور کلی، همگان را از این مسائل آگاه می‌کردند که چنین کسانی دروغگو هستند و مطالب باطلی را به افترا بر اهل بیت (ع) می‌بندند و عقایدی را به آن بزرگواران نسبت می‌دهند که اصلاً مورد اعتقاد آنان نیست.

امام صادق (ع) در این‌باره فرمود:

مغیرة بن سعید همواره عادت داشت اخبار دروغی را به پدرم نسبت دهد؛ او نوشته‌های اصحاب پدرم را می‌گرفت، یاران او خودشان را بین اصحاب پدرم مخفی می‌کردند و نوشته‌های آنان را می‌گرفتند و به او می‌رساندند؛ وی مطالبی که آلوده به کفر و زندقه بود، در آنها وارد کرده، آنها را به پدرم استناد داده و آن‌گاه به یاران خود می‌داد تا آنها را میان شیعه پراکنده کنند. بنابراین، هر مطلب غلوآمیزی که در نوشته‌های اصحاب پدرم یافت شود، از همان دسته مطالبی است که مغیرة بن سعید در نوشته‌های آنان وارد کرده است.(1)

امام صادق (ع) نیز همچون دیگر ائمه معصوم (ع) ، راه و عقیده درست را برای شیعیان بیان می‌فرمود تا بتوانند از راه مقایسه عقاید غالیان و آنچه از احادیث منسوب به اهل‌بیت (ع) به دست آنها می‌رسید، با کتاب و سنت و نیز تطبیق دادن آنها با احادیثی که در گذشته از ائمّه (ع) صادر شده و صدور آنها به اثبات رسیده بود، حق را از باطل تشخیص دهند. آن حضرت در این‌باره فرمود:

لا تَقْبَلوا عَلَیْنا حَدِیثاً إلاّ مَا وَافَقَ القُرْآنَ والسُّنَّةَ أوْ تَجِدُونَ مَعَهُ شَاهِداً مِنْ أحَادیثِنَا المُتَقَدِّمَةِ، فَإنَّ المُغَیْرَةَ بنَ سَعِیدٍ لَعَنَهُ اللهُ دَسَّ فِی کُتُبِ أصْحَابِ أبِی أحَادِیثَ لَمْ یُحَدِّثْ بِهَا أبِی، فَاتَّقُوا اللهَ