بدعت معیارها و پیامدها صفحه 87

4-نفی رؤیت

نظریه امکان رؤیت و دیدن خدای تعالی در قیامت، یکی از مصداق‌های بارز کوته‌فکری معتقدان به عقیده تشبیه و تجسیم و کسانی است که در آن گرفتار شده‌اند. حال باید دید نقش اهل بیت (ع) در اصلاح این اعتقاد چه بوده است.

«عبدالله بن سنان» از پدرش روایت کرده است که گفت:

نزد حضرت ابوجعفر امام باقر (ع) حضور داشتم که مردی از خوارج وارد شد و به آن حضرت عرضه داشت: ای اباجعفر! چه چیزی را می‌پرستی؟ امام (ع) فرمود: «الله» . آن مرد گفت: آیا او را دیده‌ای؟ امام فرمود:

لَمْ تَرَهُ العُیُونُ بِمُشَاهَدَةِ الْعَیانِ ولکن رَأَتْه القُلُوبُ بِحَقائِقِ الإْیماَنِ لا یُعْرَفُ بالقِیاسِ ولا یُدْرَکُ بِالحَواسِّ وَلا یُشَبَّهُ بالنَّاسِ؛ مَوصوفٌ بالآْیاتِ معروفٌ بالعَلاَمَاتِ لاَیَجُورُ فی حُکْمِهِ؛ ذَلِکَ اللهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ.

چشم‌ها به دید ظاهری او را نمی‌بینند، اما دل‌ها با حقایق ایمان او را می‌بینند. خداوند با مقایسه [عقلی] شناخته نشده، با حواس