بدعت معیارها و پیامدها صفحه 95

پیامبر اکرم (ص) وجود نداشته و پس از آن حضرت اختراع شده است. بنابراین، همه این موارد اموری شرعی هستند و مخالفتی با شرع ندارند؛ چه اینکه بدعت هم نیستند؛ شاهد این مدعا این است که انسان همه این کارها را به نیت پیروی از فرمان وارد در شرع به انجام می‌رساند و هیچ انسان متعصب و تنگ‌نظری حق ندارد این امور را به این بهانه که دلیل خاصی درباره آنها وارد نشده است، رد کند؛ زیرا آنچه در رفع بدعت لازم است، وجود دلیل است؛ چه آن دلیل، عام باشد یا خاص و لزومی ندارد که در هر مورد دلیل خاصی باشد تا از بدعت بیرون رود. بر این اساس، دلیل عام با عمومِ خود، برای همه نسل‌های آینده و همه مردم در همه زمان‌ها و در هر موردی که آن ضابطه کلی بر آن تطبیق شود، حجت و مورد پذیرش است.

از رسول خدا (ص) روایت شده است:

«إنَّ أفْضَلَکُمْ مَنْ تَعَلَّمَ القُرْآنَ وَ عَلَّمَهُ»(1)؛ «همانا برترین کس از میان شما کسی است که قرآن را بیاموزد و به دیگران بیاموزد» .

بر انسان بیدار و هوشیار پوشیده نیست کیفیت آموزش در زمان پیامبر اکرم (ص) تفاوت بسیاری با شیوه آموزش در این زمان دارد. با این حال، انجام هرکدام از دو نوع، تعلیم و آموزش و فرمان‌برداری از امر پیامبر اکرم (ص) به شمار می‌آید. در صورتی که نیت انجام‌دهنده عمل، تنها رضایت پروردگار و تقرب به ذات مقدسش باشد، انسان‌های خشک و تنگ‌نظر نمی‌توانند شیوه‌های نوین آموزش کتاب و سنت را به استناد این دلیل رد کنند.