مناجات منتظران جلد 1 صفحه 117

1- همان، ص341، ح11، به نقل از عدّه الدّاعی.

2- همان.

می خواهد مورد مغفرت و رحمت خداوند قرار گیرد، باید بیش از هرچیز با این علّت مبارزه کند. ائمّه علیهم السلام فرموده اند:

حُبُّ الدُّنیا رَأسُ کُلِّ خَطیئَهٍ.(1)

دوست داشتن دنیا رأس هر خطا و لغزشی است.

دنیا جلوه های مختلفی دارد و هرکس متناسب با موقعیّت زندگی و ایمانی اش در معرض جلوه گری های مختلف آن قرار می گیرد. دلبستگی به رفاه و پول و مقام و عنوان و ... و حتّی توفیقات معنوی - اگر به عجب و کبر منتهی شود - همگی از مصادیق حبّ دنیا هستند.

یکی از اصحاب امام صادق علیه السلام می گوید:

خدمت آن حضرت رسیدم و عرض کردم: خداوند می فرماید: «اُدعُونی اَستَجِب لَکُم».(2) امّا من دعا می کنم ولی اجابت نمی بینم. حضرت فرمودند: آیا معتقدی که خدای متعال خلف وعده می کند؟ گفتم: خیر. فرمودند: پس چه؟ (چرا دعایت مستجاب نمی شود)، گفتم: نمی دانم. فرمودند: من به تو خبر می دهم:

أَما إنَّکُم لَو اَطَعتُمُوهُ فیما اَمَرَکُم به ثُمَّ دَعَوتُمُوهُ لَاَجابَکُم وَلکِن تُخالِفُونَه وَ تَعصُونَه فَلا یُجیبُکُم.(3)

بدانید که شما اگر خداوند را در مورد آنچه به شما امر فرموده اطاعت می نمودید، سپس او را می خواندید، شما را اجابت می فرمود، امّا شما با او مخالفت کرده و او را معصیت می کنید، پس او شما را اجابت نمی نماید.

روشن است که امام صادق علیه السلام یکی از موانع جدّی و مؤثّر اجابت دعا را گناهان دعا کننده می دانند. کسی که با امر الهی مخالفت می کند، خداوند هم پاسخ او را نمی دهد.ل.