مناجات منتظران جلد 1 صفحه 149

1- همان، ح5.

یَسأَلُ حاجَتَهُ ثُمَّ یَختِمُ بِالصَّلاهِ علی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ فَإنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ اَکرَمُ مِن اَن یَقبَلَ الطَّرَفَینِ وَ یَدَعَ الوَسَطَ اِذ کانَتِ الصَّلاهُ علی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لا تُحجَبُ عَنهُ.(1)

هرکس حاجتی به درگاه خدای عزّ و جل دارد، پس باید با صلوات فرستادن بر پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و آلش آغاز کند، سپس حاجت خود را بخواهد. آنگاه دعای خود را با صلوات فرستادن بر پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و آل ایشان خاتمه دهد. خدای عزّ و جلّ کریم تر از آن است که دو طرف دعا را بپذیرد و وسط آن را واگذارد زیرا صلوات بر پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و آل ایشان از خداوند محجوب نمی ماند.

به این ترتیب صلوات فرستادن در ابتدا و انتها و وسط دعا امید به اجابت همه دعاها را بسیار بالا می برد.

9- توسّل به اهل بیت علیهم السّلام

از دیگر آداب بسیار مؤثّر در اجابت دعا، توسّل و طلب شفاعت (استشفاع) از اهل بیت علیهم السلام برای اجابت دعاست. در واقع انسان، پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و آل او علیهم السلام را که آبرومندترین خلایق نزد خدا هستند، وسیله قرار دهد تا خداوند به خاطر آنها، دعای او را مستجاب فرماید. این همان چیزی است که به «توسّل» یا «استشفاع» به اهل بیت علیهم السلام تعبیر می شود. ریشه این عمل بسیار نیکو در قرآن کریم مطرح است، می فرماید:

و لِلّهِ الاَسماءُ الحُسنی فَادعُوهُ بِها.(2)

و اسماء نیکوتر از آن خداوند است، پس او را به آنها بخوانید.

باید دید منظور از اسماء نیکو و خواندن خداوند به آنها چیست. تفسیر این آیه شریفه در لسان ائمّه اطهار علیهم السلام آمده است. امام هشتم علیه السلام فرمودند:0.