مناجات منتظران جلد 1 صفحه 160

1- اصول کافی، کتاب الدّعاء، باب الاجتماع فی الدّعاء، ح1.

مؤمنان وارد شده است. از امام صادق علیه السلام منقول است که پدر بزرگوارشان به یکی از فرزندانشان فرمودند:

قُل عَشرَ مَرّاتٍ: یا اللهُ یا اللهُ فإنّه لم یَقُلها اَحَدٌ مِنَ المُؤمِنینَ قَطُّ اِلّا قالَ لَهُ الرَّبُّ تَبارَکَ وَ تَعالی: لَبَّیکَ عَبدی سَل حاجَتَکَ.(1)

ده بار «یا الله» بگو، همانا هرگز هیچ مؤمنی نیست که چنین بگوید مگر آنکه پروردگار متعال به او بفرماید: لبّیک بنده من! حاجت خود را بخواه.

همچنین است اگر ده بار «یا ربِّ» بگوید، از همان امام (حضرت باقر علیه السلام) منقول است که فرمودند:

مَن قالَ عَشرَ مَرّاتٍ: یا رَبِّ یا رَبِّ قیلَ لَهُ: لَبَّیکَ ما حاجَتُکَ.(2)

هرکس ده بار بگوید: یا ربّ (ای پروردگار من)، به او (از جانب پروردگار) خطاب می شود: لبّیک حاجتت چیست؟

این در صورتی است که یک فرد مؤمن خدا را با لفظ «یا الله» یا «یا ربّ» ده بار بخواند، اگر چهار نفر هرکدام ده بار خدایشان را بخوانند، به همه آنها گفته می شود: لبّیک. حال اگر یک مؤمن خدا را چهل بار بخواند، یا آن چهار نفر هرکدام ده بار بخوانند، به هر حال چهل بار خداوند خوانده شده است و این عدد (چهل) آثار ویژه ای دارد که کمتر از آن ندارد.

سیره امام باقر علیه السلام در دعا کردن هم الگوی خوبی در این زمینه است. فرزند بزرگوارشان می فرمایند:

کانَ اَبی اِذا حَزَنَهُ اَمرٌ جَمَعَ النِساءش و الصِّبیانَ ثُمّش دَعا وَ اَمَّنُوا.(3)

هرگاه امری باعث غم و اندوه پدرم می شد، زنان و بچّه ها را جمع می کردند، سپس دعا می فرمودند و آنها آمین می گفتند.3.