مناجات منتظران جلد 1 صفحه 178

1- همان.

2- بحارالانوار، ج99، ص196، ح10، به نقل از مناقب.

3- همان، ح8، به نقل از فقه الرّضا علیه السلام.

در دور هفتم طواف نزد مستجار بایست و خود را به پرده های کعبه بیاویز و بسیار خدا را بخوان و بر دعای خود اصرار کن و نیازهای دنیا و آخرت را طلب کن که او (خداوند) نزدیک و اجابت کننده است.

ائمّه علیهم السلام وقتی در دور آخر طواف خود به مستجار می رسیدند، مقیّد بودند که آنجا بایستند و بدن شریف و صورت خود را در حالی که دست هایشان را باز و بلند کرده بودند، به پرده کعبه بچسبانند و مدّت مدیدی به دعا مشغول باشند. ایشان همین سفارش را به شیعیان خود می کردند.(1) به همین جهت مستجار را «مُلتَزَم» نامیده اند.

التزام به معنای چسبیدن به چیزی است و در این جا چون مستحب است که انسان بدن و دست ها و صورت خود را به طور کامل به مستجار بچسباند، آن قسمت را «مُلتَزَم» (محلّ چسبیدن) نامیده اند.(2)

عمل مستحبّی که به خصوص در این مکان بسیار مورد تأکید قرار گرفته، اقرار و اعتراف به گناهان و طلب مغفرت از خدای غفّار است. از امام امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده که فرمودند:

اَقِرُّوا عِندَ المُلتَزَمِ بِما حَفِظتُم مِن ذُنُوبِکم وَ مالشم تَحفَظُوا فَقُولُوا: «وَ ما حَفِظَتهُ عَلَینا حَفَظَتُکَ وَ نَسیناهُ فَاغفِرهُ لَنا» فإنّه مَن اَقَرَّ بِذَنبِهِ فی ذلِکَ المَوضِعِ وَ عَدَّهُ وَ ذَکَرَهُ واستَغفَرَ اللهَ مِنهُ کانَ حَقّاً علی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَن یَغفِرَ لَهُ.(3)

نزد ملتزم (مستجار) به گناهانتان که یادتان هست، اقرار کنید و در مورد آنچه از یادتان رفته بگویید: «و آنچه فرشتگان حافظ تو علیه ما ثبت نموده اند و ما آنها را فراموش کرده ایم، بر ما ببخشای» پس هرکس در آن مکان بهل.