مناجات منتظران جلد 1 صفحه 180

1- همان، ج101، ص69، ح2، به نقل از امالی طوسی.

صادق علیه السلام می پرسد:

فدایت گردم، زیارت قبر حسین علیه السلام چه ثواب و اجری دارد؟

حضرت می فرمایند:

یا شُعَیبُ ما صَلّی عِندَهُ اَحَدٌ الصَلاهَ اِلّا قَبِلَهَا اللهُ مِنهُ ولا دَعا عِندَهُ اَحَدٌ دَعوَهً اِلَّا استُجیبَت لَهُ عاجِلَهً وَ آجِلَهً...(1)

ای شعیب هیچ کس نزد قبر حسین علیه السلام نماز نمی خواند مگر آنکه خداوند آن نماز را از او می پذیرد و هیچکس نزد قبر آن حضرت دعایی نمی کند مگر آنکه دیر یا زود برایش مستجاب می شود.

باید توجّه داشت که از فرمایش امام صادق علیه السلام نمی توان استنباط کرد که قبول شدن نماز در کنار قبر سیّدالشّهداء علیه السلام و نیز استجابت دعا در آن مکان مقدّس مشروط به هیچ شرط دیگری نیست و به طور مطلق (بی هیچ قید و شرطی) شامل همه زوّار آن حضرت می شود. مثلاً کسی که اهل ولایت آن امام علیه السلام (شیعه) نیست، طبق ضوابط الهی نمازش مقبول نمی باشد هرچند که آن را در حرم امام حسین علیه السلام ادا کند. برخی موانع دیگر هم برای قبولی نماز یا استجابت دعا در حائر حسینی علیه السلام وجود دارد که در حدیث فوق ذکری از آن نشده و در احادیث دیگر مطرح شده است. تفصیل این مطلب موکول به محلّ مناسب خود می باشد.(2) این جا در حدّ اشاره تذکّر می دهیم که اگر کسی زیارتش مقبول نباشد نمی توان مطمئن بود که وعده قبولی نماز و استجاب دعا شامل حالش گردد!

در حدیث دیگری ابن عبّاس از رسول گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم نقل کرده که پس از اخبار از شهادت امام حسین علیه السلام فرمودند:

اَلا و اِنَّ الاِجابَهَ تَحتَ قُبَّتِهِ و الشِّفاءَ فی تُربَتِهِ و الاَئِمَّهَ مِن وُلدِهِ.(3)6.