مناجات منتظران جلد 1 صفحه 181

1- کامل الزّیارات، باب 83، ح5.

2- رجوع کنید به کتاب «در ضیافت ضریح» از همین نویسنده.

3- وسائل الشّیعه، ج10، ص352، ح16.

آگاه باشید که اجابت (دعا) زیر گنبد آن حضرت و شفا در خاک قبر ایشان و امامان علیهم السلام از فرزندان حضرتش هستند.

زیر گنبد آن حضرت به فضای دور قبر ایشان که اصطلاحاً «حائر» نام دارد، اطلاق می شود. شعاع این حائر بنا بر برخی روایات 25 ذراع از هر طرف بدن مطهّر سیدالشهداء علیه السلام در قبر است.(1) برخی از مراجع معظّم تقلید هم در تعیین حدّ حائر به همین حدّ فتوا داده اند.(2)

از نکات آموزنده در سیره ائمّه اطهار علیهم السلام این است که گاهی در هنگام بیماری فردی را با مال شخصی خود به کربلای معلّی برای زیارت سیّدالشّهداء علیه السلام می فرستادند تا برای شفای ایشان در حائر حسینی علیه السلام دعا کند. یکی از این موارد مربوط به زمانی است که امام صادق علیه السلام بیمار شده بودند. ایشان دستور فرمودند که کسی را اجیر کنند تا برای شفای حضرت در کنار قبر سیّدالشّهداء علیه السلام دعا کند. وقتی داوطلب این عمل را پیدا کردند، گفت: من می روم امّا همان طور که حسین علیه السلام امام مفترض الطّاعه هستند، خود امام صادق علیه السلام نیز امام مفترض الطّاعه می باشند (پس چه نیازی به رفتن کنار قبر سیّدالشّهداء علیه السلام؟) این سخنان را به امام صادق علیه السلام خبر دادند، حضرت فرمودند:

هُوَ کما قالَ وَلکِن ما عَرَفَ اَنَّ لِلّهِ تَعالی بِقاعاً یُستَجابُ فِیها الدُّعاءُ فَتِلکَ البُقعَهُ مِن تِلکَ البِقاعِ.(3)

مطلب همین طور است که می گوید امّا او ندانسته است که برای خدای متعال مکان هایی است که دعا در آنها مستجاب است و آن سرزمین (کربلا و حرم حسینی علیه السلام) از همان مکان هاست.

آری کنار قبر سیّدالشّهداء علیه السلام از بهترین مکان هایی است که امید استجابت دعا در2.