مناجات منتظران جلد 1 صفحه 197

1- غافر/60.

2- اصول کافی، کتاب الدّعاء، باب فضل الدّعاء و الحثّ علیه، ح2.

3- حدیث بندگی و دلبردگی، ص230.

می توانند خیر و شرّشان را به صورت کلّی تشخیص دهند ولی البتّه در تعیین برخی مصادیق آنها جاهل می مانند.

تأکید بر طلب عافیت از خدا در دعاها

به عنوان مثال از ادلّه نقلی متعدّد برمی آید که طلب عافیت از خدا مورد رضای او و بلکه متعلّق امر اوست، بنابراین قطعاً دعا برای طلب عافیت برای انسان خیر است و دعای مخالف آن شر. یکی از دعاهای صحیفه مبارکه سجّادیّه اختصاص به عافیت طلبی از خدای متعال دارد و چنین آغاز می شود:

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحمّدٍ وَ آلِهِ و اَلبِسنی عافِیَتَکَ وَ جَلِّلنی عافِیَتَکَ وَ حَصِّنّی بِعافِیَتَکَ وَ اَکرِمنی بِعافِیَتَکَ وَ اَغنِنی بِعافِیَتَکَ وَ تَصَدَّق عَلَیَّ بِعافِیَتَکَ وَ هَب لی عافِیَتَکَ وَ اَفرِشنی عافِیَتَکَ... ولا تُفَرِّق بَینی وَ بَینَ عافِیَتَکَ فِی الدُّنیا وَ الآخِرَه.

خدایا بر محمّد و آل او درود فرست و لباس عافیت خود را بر من بپوشان و مرا در عافیت خود فرو ببر و در حسن عافیتت قرارم ده و با عافیت خود گرامی ام بدار و با عافیت خود بی نیازم فرما و عافیتت را بر من تصدّق کن و عافیت خود را به من ببخش و عافیتت را برایم بگستران... و میان من و عافیتت در دنیا و آخرت جدایی مینداز.

در ادامه دعا، امام سجّاد علیه السلام باز هم تأکید بر عافیت طلبی را با این عبارات بیان داشته اند:

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِهِ و عافِنی عافِیَهً کافِیَهً شافِیَهً عالِیَهً نامِیَهً عافِیَهً تُوُلِّدُ فی بَدَنِیَ العافِیَهً عافِیَهً الدُّنیا وَ الآخِرَه.(1)

خدایا بر محمّد و آل او درود فرست و مرا عافیتی عطا کن کفایت کننده، شفابخش، برتر و رشد کننده، عافیتی که در بدن من عافیت بیاورد، عافیت دنیا و آخرت را.3.