مناجات منتظران جلد 1 صفحه 198

1- صحیفه سجّادیّه، دعای 23.

می بینیم که کامل تر، زیباتر و رساتر از این عبارت نمی توان از خداوند طلب عافیت نمود و این دعاها که از زبان حجّت معصوم پروردگار صادر شده، نشانگر رضایت الهی به چنین درخواست هایی است و ملاک خیریّت، چیزی جز خشنودی خداوند نیست، پس قطعاً عافیت خواهی خیری است که انسان باید آن را از خدایش بخواهد. در حدیث دیگری از امام صادق علیه السلام به صراحت به درخواست عافیت از خداوند امر شده ایم:

سَلُوا رَبَّکُم العَفوَ وَ العافِیَهَ.(1)

از پروردگار خود عفو و عافیت را درخواست کنید.

در این حدیث بر درخواست دو چیز از خداوند تأکید شده: عفو و عافیت. از امام موسی بن جعفر علیهما السلام هم نقل کرده اند که خداوند را چنین می خواندند:

اللّهُمَّ إنّی أسألُکَ العافِیَهَ وَ أَسألُکَ جمیلَ العافِیَهِ وَ أَسألُکَ شُکرَ العافِیَهِ وَ اَسأَلُکَ شُکرَ شُکرِ العافِیَهِ.(2)

خدایا از تو درخواست می کنم عافیت را و درخواست می کنم عافیت زیبا را و درخواست می کنم شکر بر عافیت را و درخواست می کنم شکر کردن بر شکر نسبت به عافیت را.

آری انسان هم باید از خدا عافیت بخواهد و هم توفیق شکرگزاری نسبت به عافیت عطا شده از جانب خدا و هم اینکه به خاطر شکر بر عافیت، بتواند خداوند را سپاس بگزارد.

عافیت در زبان عربی به معنای سلامت کامل است.(3) این سلامت هم شامل سلامت بدن می شود و هم سلامت روح. بنابراین قطعاً درخواست صحّت و سلامت بدن از مصادیق عافیت می باشد. علاوه بر این عافیت شامل صحّت و سلامت از هر نوع بلا و گرفتاری مادّی و معنوی هم می شود، گرفتاری مادّی همچون فقر و گرفتاری).