مناجات منتظران جلد 1 صفحه 40

1- همان، ح5.

2- مؤمنون/97.

این دستور الهی به این معناست که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم به تنهایی حریف مبارزه با شیاطین نیست و باید خود را در پناه حمایت خداوند قرار دهد تا بتواند با این دشمنان خود و خدا مقابله کند و بر آنها پیروز گردد.

وقتی وضعیّت پیامبر بزرگ اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم در مبارزه با شیطان چنین باشد، حال دیگران به طریق اولی روشن است که آنها هم به خودی خود توان رویارویی با این دشمن خطرناک را ندارند. این جاست که ارزش سلاح انبیاء و سلاح مؤمنان معلوم می شود. امیرمؤمنان و مولای متّقیان علیه السلام در ضمن سفارشات خود فرمودند:

اَکثِرِ الدُّعاءَ تَسلَم مِن سَورَهِ الشَّیطانِ.(1)

زیاد دعا کن تا از تند و تیزی (حملات) شیطان درامان بمانی.

انسان با سلاح دعا می تواند به جنگ شیطان برود و خود را از شرّ او سالم بدارد. در فرمایش دیگری از همان امام عزیز چنین آمده است:

الدُّعاءُ تُرسُ المُؤمِنِ.(2)

دعا سپر مؤمن است.

سپر انسان را از شرّ حملات دشمن مصون و محفوظ می دارد و نقش دعا برای اهل ایمان چنین است.

در تعبیر دیگری امام ششم علیه السلام، دعا را از نیزه تیز، کاری تر دانسته اند:

الدُّعاءُ اَنفَذُ مِنَ السِّنانِ الحَدیدِ.(3)

دعا از سر نیزه تیز، کاری تر و نافذتر است.

در گذشته یکی از سلاح های بسیار کاری و مؤثّر نیز بوده است. هر نیزه ای که سر آن تیزتر بوده، اثر برّندگی بیشتر و نافذتری داشته است. دعا- طبق فرمایش امام صادق علیه السلام - از سر نیزه تیز، کاری تر و مؤثّرتر می باشد و باید به طور صحیح به کار7.