مناجات منتظران جلد 1 صفحه 75

1- بحارالانوار، ج93، ص371، ح12، به نقل از التّمحیص.

پنجم برایش ارزشمندتر و شیرین تر است، امّا به شرطی که از آن باخبر باشد و تصوّر نکند که دعایش در پیشگاه الهی گم شده است. بسیاری از اهل ایمان هستند که به خاطر جهل و نادانی خود از انواع اجابت دعا، وقتی به حاجت خود نمی رسند، به خدای مهربان خود بدگمان شده و وعده هایی نظیر «اُدعُونی اَستَجِب لَکُم»(1) را به دیده تردید می نگرند. اینها به انواع استجابت دعا - به خصوص ذخیره شدن آن در آخرت- آگاهی ندارند و فقط حاجت دنیوی خود را می بینند و چون زود به خواسته خود نمی رسند، نسبت به صحّت وعده اجابت دعا توسّط پروردگار به شک می افتند. اهل ایمان باید همه انواع اجابت دعا را بدانند و اجابت اخروی را از برآورده شدن حاجات دنیوی مهم تر بدانند.

اجابت نکردن مثبت دعا

نکته مهمّی که در مورد اجابت دعا باید در نظر داشت، این است که گاهی انسان خواسته ای را به پیشگاه خداوند عرضه می کند و چه بسا روی آن پافشاری هم بکند، امّا خدای حکیم به خاطر مصلحت خود فرد، خواسته اش را برآورده نمی سازد. امیرالمؤمنین علیه السلام در نامه ای که برای فرزند گرامی خویش مرقوم فرموده اند، پس از اشاره به اینکه گاهی خواسته انسان برآورده نمی شود ولی عطای بهتری به او می دهند، فرض دیگر را چنین مطرح می فرمایند:

أو صُرِفَ عَنکَ لِما هُوَ خَیرٌ لَکَ فَلَرُبَّ أمرٍ قد طَلَبتَهُ فیه هَلاکُ دینِکَ لَو اُوتِیتَه، فَلتَکُن مَسأَلَتُکَ فیما یَبقی لَکَ جَمالُهُ وَ یُنفی عَنکَ وَبالُه فَالمالُ لا یَبقی لَکَ وَلا تَبقی لَه.(2)

یا (خواسته ات) از تو بازداشته می شود به خاطر آنچه خیر تو در آن است. چه بسیارند اموری که تو آنها را طلب می کنی امّا اگر به تو بدهند تباهی دین تو0.