مناجات منتظران جلد 1 صفحه 86

1- بحارالانوار، ج78، ص113، ح7، به نقل از العدد.

2- همان، ج93، ص364، ح8، به نقل از امالی طوسی.

شرایط آن، خودتان باب اجابت را بر خود ببندید. تعبیر دیگری که برای رساندن همین مفهوم در بعضی احادیث به کار رفته، شنیدنی است. این فرمایش از امام صادق علیه السلام می باشد:

الدُّعاءُ کَهفُ الإجابَهِ کما اَنَّ السَّحابَ کَهفُ المَطَرِ.(1)

دعا مخزن و گنجینه اجابت است همان طور که ابر مخزن باران است.

تشبیه بسیار گویایی در این حدیث به کار رفته است. رابطه میان ابر و باران چنین است که همیشه باران از ابر به وجود می آید و هیچ گاه بدون وجود ابر، بارانی نمی بارد. از طرفی وجود ابر در آسمان نوید باران را می دهد و امید به بارش را در انسان به وجود می آورد، امّا در عین حال چنین نیست که همیشه از هر ابری باران ببارد. رابطه میان دعا و اجابت نیز عیناً همین طور است. سرچشمه اجابت، دعاهای انسان به پیشگاه خداوند است و الهام شدن دعا به انسان نوید اجابت می دهد، امّا البتّه هر دعایی از هر کس و در هر شرایط لزوماً اجابت نمی شود.

مخفی بودن اجابت در دعاها

موضوع دیگری که در امر اجابت دعا باید مورد توجّه باشد، این واقعیّت است که خداوند حکیم اجابتش را در میان دعاها مخفی نموده است. هیچکس به طور قطع نمی داند کدام دعایش در چه وقت به اجابت می رسد. این امر موجب می شود که انسان هیچ دعایی را ناچیز نشمرد و به همه دعاهای خود یا دیگران امید اجابت داشته باشد. حضرت باقرالعلوم علیه السلام از پدران خویش از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل فرموده اند:

اِنَّ اللهَ تَبارَکَ وَ تَعالی... أخفی اِجابَتَهُ فی دَعوَتِهِ فلا تَستَصغِرَنَّ شَیئاً مِن دَعائِهِ فَرُبَما وافَقَ اِجابَتَه وَ أَنتَ لا تَعلَم.(2)

همانا خدای متعال ... اجابت خود را در دعایی که به درگاه او می شود، مخفی3.