- مقدمه 1
- 1- نیکی دنیا و آخرت 6
- 2- صبر و ثبات 7
- 3- بار مسئولیت 8
- 4- حریم دل 9
- 5- ایمان و غفران 10
- 6- ایمان و اطاعت 11
- 7- گناه و اسراف 12
- 8- لبیک به ندای آسمانی 13
- 9- ستم به خویش 15
- 10- دوری از ستمگران 16
- 11- صبر و عاقبت به خیری 17
- 12- مولا خداست 18
- 13- نسل با ایمان 19
- 14- شرح صدری 21
- 15- وسوسه های شیطان 22
- 16- عذاب دوزخ 23
- 17- خانواده باتقوا 24
- 18- آمرزش اهل توبه 25
- 19- شکر و رضا 26
- 20- حقّ نعمت 27
- 21- دعا به نیکان 28
- 22- توکل و انابت 29
- 23- کینه زدایی 30
یا رب به سوز سینه پیران پاکدلاز ما هر آنچه بود ونبود ناروا، ببخش
یا رب به اشک چشم یتیمان، گذشت کنیا رب، به استغاثه اهل دعا، ببخش
دعاهای فوق، نجوای عاشقانه سحرخیزانی است که همواره به یاد خدایند و نشسته وایستاده و خوابیده خدا را یاد می کنند و به هدفداری خلقت باور دارند. این آیات، از جمله آیات آخر سوره آل عمران است که مستحب است هنگام برخاستن برای «نماز شب»، تلاوت شود.
9- ستم به خویش
قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرین (اعراف، 23)
ترجمه:
پروردگارا: ما بر خویش ستم کردهایم، اگر ما را نیامرزی و رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود.
***