- مقدمه 1
- 1- نیکی دنیا و آخرت 6
- 2- صبر و ثبات 7
- 3- بار مسئولیت 8
- 4- حریم دل 9
- 5- ایمان و غفران 10
- 6- ایمان و اطاعت 11
- 7- گناه و اسراف 12
- 8- لبیک به ندای آسمانی 13
- 9- ستم به خویش 15
- 10- دوری از ستمگران 16
- 11- صبر و عاقبت به خیری 17
- 12- مولا خداست 18
- 13- نسل با ایمان 19
- 14- شرح صدری 21
- 15- وسوسه های شیطان 22
- 16- عذاب دوزخ 23
- 17- خانواده باتقوا 24
- 18- آمرزش اهل توبه 25
- 19- شکر و رضا 26
- 20- حقّ نعمت 27
- 21- دعا به نیکان 28
- 22- توکل و انابت 29
- 23- کینه زدایی 30
اسماعیل و اسحاق را داد و آن حضرت، برای خود و فرزندانش، خدا پرستی و نماز خوانی را طلب کرد.
14- شرح صدری
وَ یَسِّرْ لی أَمْری (26)
وَ احْلُلْ عُقْدة مِنْ لِسانی (27)
یَفْقَهُوا قَوْلی (طه، 25- 28)
ترجمه:
پروردگارا! سینه ام را گشاده گردان، کارم را آسان ساز، گره از زبانم بگشای، تا سخنم را بفهمند.
***
«شرح صدر» و حوصله و تحمل و ظرفیّت، هم حق پذیری انسان را می افزاید و هم در مدیریت و معاشرت با مردم، به کار می آید. خدا باید این ظرفیت را بدهد و کارها را آسان ساخته، عقده گشایی کند.
این، دعایی بود که وقتی حضرت موسی (ع) مأمور شد