نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی علیه‌السلام صفحه 138

«دولت» در اسلام به همین معنای اخیر به کار رفته است؛ چنان‌که در ادعیه نیز ما مسلمان‌ها از خدای متعال همین را آرزو می‌کنیم: «اللّهمَّ انّا نرغَبُ الیکَ فی دولة کریمةٍ تعزُّ بها الاسلام و اهله و تُضلُّ به النفاق و اهله؛

خدایا، از تو چنان دولت گرامی را می‌طلبم که در آن اسلام و اهلش پیروز و سربلند، و نفاق و اهلش خوار و سرافکنده باشند. »

کارگزاران حکومت‌

از برنامه‌های اصلاحی حضرت مهدی عجل الله فرجه در دورة حکومت خود، گزینش افراد شایسته و کارآمد برای به دست گرفتن کارهای حکومت است. زیرا ثبات و دوام حکومت به ویژه با شاخصه‌های دینداری و عدالت، بدون کارگزاران شایسته و کاردان، عملی نخواهد بود. از این‌رو، یکی از مقوله‌های برجسته و مورد توجه جدّی آن حضرت، کارگزاران حکومت و نقش مدیریتی آنان است.

خداوند در قرآن این ملاک شایستگی آنها را به روشنی بیان کرده است در آنجا که فرمود: Gوَلقَدْ کَتَبْنا فِی الزّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذّکْرِ أنّ الارضَ یرِثُها عِبادِی‌َ الصّالِحُونَF؛(1)وهمانا، در زبور پس از ذکر نوشتیم که زمین را بندگان شایستة من، به ارث خواهند برد.

امام باقر علیه السلام در بارة این بندگان شایسته فرمود: هُمْ أَصْحَابُ الْمَهْدِیِ فِی آخِرِ الزَّمَانِ؛(2)آنان یاران و کارگزاران امام مهدی علیه السلام در آخر الزمان هستند.

که از این روایت به دست می‌آید ملاک برای اعتبار آنها صالح و شایسته‌بودن در همة عرصه‌ها است.

حاکم نیشابوری در روایتی معتبر(3)از امیر مؤمنان علیه السلام نقل کرده که آنان شایستگان نمونة تاریخ هستند که: لَمْ یسْبِقْهُمُ الاَْوَّلُونَ وَ لا یدْرِکُهُمُ الا خِرُونَ؛(4)بندگان برگزیدة نخستین برآنان پیشی نگرفته‌اند و شایستگان آخرین هم مقامات آنان را درک نمی‌کنند.

چگونگی گزینش این افراد و قراردادن آنها در جایگاه‌های گوناگون سیاسی، نظامی، مالی، داوری و اداری، از شئون مستقیم امام است که در مرحلة تثبیت حکومت آن را اجرایی خواهد کرد. آشنا نمودن کارگزاران با شیوة زمامداری و رفتار با مردم، و نظارت بر رفتار و مدیریت آنان به منظور اجرای نیکوی کارها که به فراهم‌شدن امنیت جامعه، خشنودی همگانی مردم، منجر خواهد شد، نیز از کارهایی است که امام مهدی عجل الله فرجه بدان‌ها اهتمام خواهد داشت.

از آنجا که امام مهدی عجل الله فرجه به عدالت اجتماعی در حکومت اهمیت ویژه‌ای خواهد داد، یکی از راهکارهای عملی پدید‌آمدن آن را، گزینش‌کارگزاران و مدیران شایسته در امور می‌داند. افزون بر شایستگی زمامدار و پیشوای اصلی جامعه، کارگزاران و عاملان او در مناصب گوناگون نیز باید از تخصص لازم و متناسب آن جایگاه برخوردار باشند.