- چکیده 1
- اشاره 7
- اشاره 8
- واژه های مربوط به مهدویّت 9
- واژه های مدّعی/ مدعیان 14
- واژه نیابت 16
- واژه تفسیر 18
- تفسیر به رأی 20
- واژه تأویل 22
- واژه بطن 25
- معانی تأویل در آیات قرآن 27
- 4_ عاقبت 28
- 3_ راز و حکمت امور 28
- اشاره 32
- شاخصه های تفسیر و تأویل صحیح 33
- اشاره 33
- 1. توجه توأم به ظاهر و باطن 33
- 3. دوری از استنباط شخصی 40
- 4. توجه به محکم و متشابه 41
- 5. توجّه به شأن، اسباب و جوّ نزول 42
- 6. ملاکهای تفسیر علمی 44
- اشاره 47
- نکته اول 48
- اشاره 52
- زیدبن علی علیه السلام 53
- برخی از عقائد زیدیه 54
- انشعابات زیدیه 57
- اشاره 58
- شکل گیری اسماعیلیه 59
- برخی القاب فرقه اسماعیلیه 60
- اشاره 63
- عرفان حلقه 64
- برخی فعالیت های این گروه 65
- ادعاهای خاص 66
- جایگاه قرآن و روایات 68
- اشاره 68
- چند نکته تکمیلی 73
- اشاره 77
- اشاره 79
- 1. عرفان حلقه و واسطه فیض 80
- 2. قادیانیه و صفات رسولان 83
- 3. زیدیه و صفات انبیاء 87
- 4. معنویتهای نوظهور و بحث ذهن و روح و... 91
- 5. خاتمیت و مهدویّت 98
- 6. قادیانیه و خاتمیت 106
- اشاره 112
- 1. مصادیق خلیفه اللهی 113
- 2. ادبیات گفتاری موعود 118
- اشاره 124
- 2. زمینه سازان ظهور 129
- 3. وظایف خاص منتظر 137
- اشاره 141
- 1. تعیین زمان و تفسیر ریاضی 142
- اشاره 142
- دفاعیات تفسیر ریاضی قرآن و نقد آنها 153
- 2. زمان ظهور و حساب اعداد 155
- 3. سوره ها و علائم الظهور 162
- 4. مصادیق نشانه های ظهور 165
- 5. زمان قیام و ظهور 185
- 6. جفر و ظهور 190
- اشاره 203
- 1. سرانجام شیطان 204
- 2. شیطان؛ حق و باطل 208
- 3. وضعیت پس از ظهور 210
- 4. رجعت و حوادث ظهور 214
- 5. رجعت کنندگان 217
- اشاره 222
- مباحث کلی این فصل 223
- 1. اهداف نفسانی و دنیوی 224
- 2. انگیزه های دینی _ اعتقادی 229
- 3. کژاندیشی در تفسیر و تأویل 238
- 5. عدم توجه به سیاق 244
- 6. التقاط در روش 245
- اشاره 255
- مقالات و سخنرانی ها، درس ها، جزوات و مجلّات 268
- سایت ها، وبلاگ ها، فایل های صوتی و تصویری 269
در تعریف و توضیح واژگان، ابتدا به ریشه الفاظ موجود در عنوان تحقیق می پردازیم و احتراماً از واژه مهدویّت شروع می کنیم:
واژه های مربوط به مهدویّت
«مهدی» ازماده «هدی» اشتقاق یافته و کلمه «الهدی» و «هدی» درمیان واژه شناسان عرب، چنین معنا شده است:
الف. «الهدی: نقیض ضلالت [گمراهی] است، [به عنوان نمونه گفته می شود ]هدی فاهتدی: هدایت شد، پس هدایت پذیرفت».(1)
ب. «گاهی می شود که [زن] را هَدْی می نامند، زیرا به شوهرش هدیه می شود؛ پس در اینجا هدی بر وزن فعیل [اما] به معنی مفعول است، پس گفته می شود: [هدی] و منظور، مهدیه (شئ هدیه داده شده) است، گفته می شود زن به شوهرش هدیه داده شد».(2)
1- «الهُدی: نقض الضلاله هدی فَاهْتدی»، ( العین، ج2، ص77).
2- و قد یکون ان یکون سمیت هدیا لاْنها تهدی الی زوجها، فهی هَدی: فَعیل فی موضع مفعول، یقال: «هدی یریدُ مهدیه، یقال منه: هدیت المرأه الی زوجها اهدیها»، ( غریب الحدیث، ج2، ص187).