- مقدمه مترجم و زندگینامه مؤلف 1
- تحصیلات و استادان او 3
- تولد شیخ مفید 3
- جهان اسلام در عصر شیخ مفید 4
- رهبری مفید شیعیان 5
- صحیفه های سبز وثوق امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف 6
- از منظر اندیشمندان 7
- داستان هایی از زندگی شیخ مفید 8
- معنویت «شیخ» و اخلاق «مفید» 9
- توان او در تدریس و تألیف 10
- آثار هدایت گر شیخ مفید 11
- در غم غروف مفید 13
- سوگنامه های فقدان شیخ مفید 14
- کنگره جهانی هزاره شیخ مفید 15
- اشاره 17
- رساله اول 17
- آیات بسیار در قرآن 30
- رساله دوم 36
- اشاره 36
- دلیل بر وجود حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در دوره ی غیبت 38
- اشاره 53
- رساله سوم 53
- فرق بین ائمه علیهم السلام و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در ظهور داشتن آن ها و غیبت داشتن او علیهم السلام 55
- رساله چهارم 70
- اشاره 70
- لو اجتمع علی الإمام عدّه أهل بدر لوجب علیه الخروج 72
- چرا مهدی ظهور نکرده است و چه موقع ظهور می کند؟ 72
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله و صلاته علی عباده الذین اصطفی
وبعد:
سؤال کننده ای پرسید: «به من خبر دهید از نبی اکرم(ص) وقتی که گفت «من مات وهو لا یعرف إمام زمانه مات میته جاهلیه» (1)؛ «هر کس بمیرد و امام زمان خون را نشناسد با مرگ جاهلیت از دنیا رفته است» آیا این حدیث از نظر شما صحیح است یا ناصحیح؟
جواب: با توکل به خدا.
به او گفته شد: این یک حدیث صحیح است که اجماع اهل فن و علما بر آن شهادت می دهند و تصریحات قرآن محتوای آن را تقویت می کند بطوری که خدای جل اسمه می فرماید: «(ای رسول ما به یاد آر) روزی را که ما هر گروهی از مردم را با پیشوا و امامانشان دعوت می کنیم پس هر کس نامه ی عملش را بدست راست دهند آن ها نامه ی خود را قرائت کنند و کمترین ستمی به آن ها نخواهد شد» (2).
و قول خدای تعالی: «چگونه است حال در روز محشر و چه اندازه
1- . این حدیث متواتر و مشهور است و خاصه و عامه آن را روایت کرده اند البته با اختلاف در لفظ: مراجعه کنید به کتب شیعه: کافی، ج 1، ص 377، محاسن برقی: ص 153، 80 و 155، عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 58، اکمال الدین، ص 413، عقاب الاعمال، ص 244، غیبت نعمانی، ص 130، رجال کشی، ج 2، ص 724، اختصاص شیخ مفید، ص 269. از منابع عامه مسند ابی داود طیالسی، ص 259، حلیه الأولیاء، ج 3، ص 224، هامش مستدرک حاکم، ج 1، ص 77، شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 9، ص 155، ینابیع الموده، ص 117، معجم کبیر طبرانی، ج 10، ص 350، مجمع الزوائد، ج 5، ص 224
2- . اسراء، 71.