رسائل غیبت شیخ مفید (قدس سره) صفحه 32

به او گفته می شود: همین معرفت نسبت به موجود بودن او و امام بودن او و معصوم بودن او و کامل بودن او برای ما منفعت و کسب ثواب است و انتظار کشیدن ما برای ظهور او عبادتی محسوب می شود که با آن عذاب بزرگی را دفع می کنیم و با آن فریضه ای را ادا می کنیم که پروردگار ما که مالک جان ها است آن را بر ما لازم قرار داده است همان طور که معرفت کسانی که بر شمردیم یعنی پیامبران و ملائکه به خاطر منفعتی است که موجب صلاح ما است و به خاطر کسب ثواب در آخرت برای ما هر چند معرفت به همه ی حالات آن ها کامل نباشد و همان طور که امت های گذشته نسبت به پیامبر ما قبل از موجود بودنش او معرفت داشته اند و از مهم ترین فریضه های آن ها بوده است و موجب منافعی برای آن ها بوده است و نیز معرفت خدای باری (جل اسمه) که اصل همه ی فریضه ها است حال آن که او بزرگ تر از آن است که با حواس ادراک شود و یا وصف شود.

اگر بگوید: وقتی امام از میان شما غایب و مکان او ناشناخته باشد فردی که طالب رشد و راهنمایی است چکار می کند؟ او فردی که مورد امتحان قرار می گیرد در حادثه ای که بر او نازل می شود و حکم آن را نمی داند بر چه چیزی تکیه می کند و افراد دارای اختلاف به چه کسی مراجعه کنند به خصوص که امام فقط برای همین موارد که ذکر کردیم منصوب شده است؟

به او گفته می شود: این سؤال دیگری است و ربطی به آن چه گذشت ندارد و با یکدیگر تفاوت دارند و سؤال اول درباره ی معنای حدیث و فریضه بودن معرفت و پاسخ به آن به ترتیب بود و ما به این سؤال بعدی بطور خلاصه جواب می دهیم که خالی از کامل بودن نباشد و منقول است و از خداوند توفیق می خواهیم: امام به خاطر مسائل زیادی منصوب شده است یکی از آن ها: حرف آخر زدن بین دو نفر