تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 129

علاّمه مجلسی با این که در رجال بسیار مسلّط است و خیلی سخت گیر نیز هست، در مورد این روایت می گوید: «حَسنٌ علی الأظهر»

مشکلِ سند این روایت وجود شخصی به نام «میسر» است که مشترک بین چهار نفر است و بعضی ثقه و بعضی دیگر حسن الحال می باشد.

1. میسر بن ابی البلاد؛

2. میسر بن حفص؛

3. میسر بن عبدالعزیز؛

4. میسر بیّاع الزطی؛

به علت همین اشتراک، علاّمه مجلسی گفته است: «حَسَنٌ علی الأظهر» بنابراین، روایت از نظر سند مورد پذیرش است.

محور سوّم: بررسی دلالت روایت

از نظر دلالت روشن است که کشتاری بی سابقه و بی نظیری رخ می دهد به گونه ای که مانند آن وجود نداشته و نخواهد داشت.

علاّمه مجلسی در ذیل همین روایت که عمده روایت منابع شیعی است و دلالت روشنی دارد. توضیحاتی می دهد:

قوله علیه السلام «و بین قرقیسیا»

«کذا فی اکثر النسخ و الظاهر قرقیسا بیاءِ واحده، قال الفیروز آبادی: قرقیسا _ بالکسر _ و یقصر: بلد علی الفرات سمّی بقرقیسا بن طهمورث».

قوله علیه السلام «مأدُبه الطیر»

«المأدبه _ بضم الدال و کسرها _ الطعام الذی یدعی إلیه القوم. ای تکون هذه البلده لکثره لحوم القتلی فیها مأدبه للطیور». قوله علیه السلام «یهلک فیها قیس» «ای قبیله بنی قیس و هی بطن من أسد» قوله علیه السلام: «و لا تُدعی لها داعیه» «ای من لایدعو أحد لنصر تلک القبیله نفساً أو فئه تدعوا الناس إلی نصرهم أو تشفّع عند القاتلین و تدعوهم إلی رفع القتل عنهم و یمکن اَنْ یقرء بتشدید الدال علی بناء المعلوم. ای لا تدعی بعد قتلهم فئه تقوم و تطلب ثارهم و تدعوالناس إلی ذلک؛ یعنی کسی جهت