تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 183

سه کتاب یاد شده» نامی از او به میان نیامده است؛ بلکه سیّد بن طاووس در کتاب اقبال، ص 200، از چاپ های قدیم از کتاب محمد بن علی الطرازی حدیثی را به سند عبدالباقی بن یزداد، نقل می کند و علاّمه مجلسی نیز در جلد 81 بحارالانوار روایاتی را به سند وی نقل می کند، امّا توثیق و یا سخن خاصّی ندارد.(1)

2. عبدالله بن محمّد ثعالبی

آقای نمازی گفته است: «لم یذکروه» یعنی: در کتاب های رجالی نامی از او نیست. او در طریق سیّد بن طاووس در اقبال، ص 3 واقع شده است و علی بن عبدالواحد النهدی از وی، از علی بن حاتم نقل حدیث کرده است.(2)

3. احمد بن محمّد بن یحیی عطّار

گفته اند: وی فردی ثقه است و این گفته، مشهورتر است.

علما، از جمله آقای مامقانی، وجوهی را برای وثاقت وی ارائه داده است:

الف. ایشان، از مشایخ صدوق و تلّعُکبُری است؛ بلکه گفته شده: وی، از مشایخ نجاشی است.

ب. علاّمه حلّی در کتاب خلاصه الاقوال، طریق صدوق را به عبدالرحمان بن حَجّاج و نیز به ابن ابی یعفور، صحیح می داند و در میان این دو طریق «احمد بن محمد بن یحیی العطار» واقع شده است.

ج. متأخران، وی را توثیق کرده اند. مانند: شهید ثانی، در درایه و شیخ بهایی و سماهیجی _ جزائری _ در وجیزه.

د. ابن نوح سیرافی طی نامه ای به نجاشی _ صاحب رجال _ طرق او را به حسین بن سعید اهوازی بیان می کند که در میان آنان «احمد بن محمد بن یحیی العطار» بیان شده است. و ظاهراً این امر، اعتماد اصحاب به وی را می رساند.

البته، اگر ثابت شود او از مشایخ نجاشی است، در آن صورت، وی ثقه خواهد بود؛