تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 197

سوی زن و اخلاق و رفتار ناشایست وی و برخی(1) آن را به زنا تفسیر کرده اند. و در روایت سعد، آن را به سحق _ مساحقه _ تفسیر کرده است.(2)

از آن جا که این روایات، _ به جز روایت سعد بن عبدالله _ بر حصر، دلالت ندارند. بنابراین، بین این روایات و روایت سعد، تعارضی وجود ندارد.

آری، در میان روایاتی که زنا را یکی از مصادیق فاحشه مبیّنه تفسیر کرده اند و روایت سعد که آن را به نفی زنا تفسیر کرده است، تعارض وجود دارد. در این صورت، میان آن دو روایت، با حکم متعارضین، رفتار می شود. یعنی: به هر موردی در تعارض بین دو خبر روبرو شویم، ابتدا به مرجّحات دلالی و سپس سندی مراجعه می شود و در صورت تساوی بین آن دو، به تخییر یا تساقط عمل می گردد. و این موضوع جدای از حکم به ساختگی بودن روایت سعد می باشد.

سخنان فقها

1. شیخ طوسی می گوید: اگر مردی، همسرش را طلاق رجعی دهد، نمی تواند (جایز نیست) او را از منزلی که پیش از طلاق در آن سکوت داشته، بیرون کند و زن نیز نمی تواند از آن منزل خارج شود؛ مگر این که فاحشه مبیّنه انجام بدهد و از منزل خارج شود. فاحشه مبیّنه آن است که زن عملی را که موجب حدّ می گردد، مرتکب شود.

البته روایت شده، حداقل کاری که جواز اخراج زن از منزل شوهر موجب آن می شود، این است که زنِ مطلّقه رجعیّه، خانواده شوهر را آزار دهد. بنابراین، اگر این کار را مرتکب شود، مرد می تواند او را از خانه بیرون کند.(3)

جای دیگر می گوید: اگر زنی با زن دیگر مساحقه کند و بر این عمل زشت آن ها بیّنه اقامه شود، واجب است به هر کدام از آن دو در صورت شوهر نداشتن، صد ضربه تازیانه به عنوان حدّ زده شود و اگر شوهردار باشند، هر دو سنگسار می شوند.(4)

1- نور الثقلین، ج 5، ص 350.
2- نور الثقلین، ج 5، ص 350.
3- النهایه، ص 534.
4- النهایه، ص 706؛ المهذب، ج 2، ص 532.