تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 23

مشکل دلالی ندارند.

روایات مذمّت سدیر

اشاره

1. روایت محمد بن عذافر از امام صادق علیه السلام: «ذُکر عنده علیه السلام سدیر. فقال: «سدیر عصیدهٌ بکلّ لون(1)؛ در محضر امام صادق علیه السلام سخن از «سدیر» به میان آمد. امام فرمود: «سدیر، عصیده به هر رنگی است.»

طریحی، در توضیح این مطلب می گوید: عصیده به هر رنگ، یعنی با همه قشری، نشست و برخاست می کند.

آقای خویی، می گوید: اوّلاً، این روایت، مشکل سندی دارد، زیرا در سند آن، علی بن محمّد است که توثیق ندارد. دلالت بر مذمّت نیز ندارد؛ چون احتمال دارد منظور امام علیه السلام از این جمله، تغییر ناپذیری حقیقت سدیر و واقع او باشد، هر چند به هر رنگی درآید؛ یعنی، حقیقتِ او ثابت و همانند عصیده(2) است که حقیقت او ثابت است، هر چند تغییر رنگ دهد.

2. معلّی بن خُنَیْس(3) می گوید: نامه های «عبدالسلام» و «سدیر» و دیگران را (از عراق) خدمت امام صادق علیه السلام بردم. این کار، در زمانی اتفاق افتاد که سیاه جامگان قیام(4) کرده بودند و میان آنان، علویان فریب خورده ای، مانند عیسی بن موسی وجود داشت که به تحریک شیطان، نخستین کسی شد که لباس عبّاسیان و جاهلیّت، بر تن کرد. و همین افراد، زمینه ساز حکومت بنی عبّاس شدند(5)؛ ولی هنوز عبّاسیان به حکومت نرسیده بودند. آن دو تن [عبدالسلام و سدیر] در چنین شرایطی، به امام علیه السلام نوشته

1- اختیار معرفه الرجال، 210.
2- عصیده به معنی حریره یا فرنی آمده که با رنگ های گوناگونی تهیه می شود.
3- شیخ طوسی در «کتاب الغیبه» در مورد وی می گوید: «معلی از پیروان محکم و یا یکی از خدمتگزاران امام صادق( بود و نزد امام، از جمله افراد پسندیده محسوب می شد و راه و روش امام را طی می کرد. آقای خویی، از او بسیار دفاع می کند و می گوید: «هیچ مشکلی در وثاقت اش نداریم.» رجوع شود به الغیبه، ص 347 _ مؤسسه المعارف الاسلامیه _؛ نتایج مقباس الهدایه، ج 7، ص 345 ؛ معجم رجال الحدیث 18: 235.
4- اصحاب ابومسلم مروزی بودند.
5- مجمع البحرین، ج 3، ص 74.