منجی در ادیان صفحه 202

خورشید نورانی است که فرّه کیانی با اوست. با ظهور او دین مزدیسنی کمال می پذیرد و استوار می ماند. با ششم چشم به هر طرف می نگرد و چاره درد ناشی از دروج را می یابد. دوران او فقط پنجاه و هفت سال است. او نیز همچون دو موعود دیگر، در سی سالگی به دیدار هرمزد و امشاسپندان می شتابد و با آنان گفت وگو می کند. به نشانه این دیدار، خورشید به مدت سی شبانه روز در میانه آسمان می ایستد؛ درست به همان گونه که در آغاز آفرینش بود و مردمان می فهمند که بار دیگر با حادثه شگفت انگیزی روبه رو خواهند شد.

هنگام بازگشت از این گفت و گو، کیخسرو سوار بر «وای درنگ خدای»(1) به استقبال سوشیانس (سوشیانت) می آید و کارها و افتخارات خویش را از قبیل برافکندن بتکده کنار چیچست و کشتن افراسیاب تورانی برای وی بازگو می کند. سوشیانس (سوشیانت) او را ستوده، از او می خواهد دین را بستاید. کیخسرو دین را ستایش می کند. در طول مدت پنجاه و هفت سال (دوران شوشیانت) کیخسرو فرمانروای هفت