منجی در ادیان صفحه 4

پیشگفتار

نجات بخشی در آخرالزمان از واژگانی است که در فرهنگ اغلب ادیان بزرگ، بخصوص ادیان ابراهیمی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. چون انسان از گذشته دور همواره نسبت به نجات خود دغدغه داشته است؛ این منحصر به نجات اخروی و معاد نبود، بلکه سرانجام سعادت در این دنیا نیز از مسائل جدی او بوده است. این پژوهش درصدد است که تلاش بشر را در همین جهان، برای ایجاد یک آینده امیدوار کننده، توأم با سعادت و خوشبختی، به تصویر در آورد؛ امری را که می توان یکی از مهم ترین فواید و کارکرد ادیان دانست. اما آیا این نوشتار توانسته این انتظار را برآورده نماید یا نه، سؤالی است جدی که جواب آن را به خوانندگان عزیز، وامی گذاریم. برآنیم به دور از هرگونه پیش داوری و با استعانت منطقی از منابع مستند و قابل اطمینان ادیان، کتاب ها و آموزه های مرتبط، به آنها؛ به تحقیق و پژوهش در موضوع «منجی و موعود آینده بشر» بپردازیم.

البته نگارنده مدعی نیست که اثر حاضر بهترین کار است. بدون تردید در این تحقیق، اشکالاتی وجود دارد که از چشم تیزبین اندیشوران خردورز به دور نخواهد بود. بنابراین از همه اساتید، محققین و صاحبان فکر و اندیشه که این اثر را شایسته مطالعه