گناهانش آمرزیده می شود.
فرهنگ ذکر و یاد مظلومیت اهل بیت، همبستگی عاطفی ما را با این خاندان می افزاید و ما را در مسیر پیروی از آنان مصمّم تر و راسخ تر می سازد.
عزاداری برای اهل بیت و رفتن به زیارت قبورشان و یاد کردن از آنان، هم نشانه شیعه است، هم ما را نزد امامان عزیز و مورد توجّه قرار می دهد و در حق ما دعا می کنند. امام باقر علیه السلام فرمود:
«مَنْ احبَّنا فَهُو مِنّا اهلَ البیتِ؛(1) هرکس دوستدار ما باشد، از ما خاندان است.»
حضرت رضا علیه السلام فرمود:
هرکس روز عاشورا، روز مصیبت و اندوه و غم و گریه او باشد، خداوند متعال، روز قیامت را روز شادی و خوشحالی او قرار می دهد.(2)
و آن حضرت فرموده است: پدرم موسی بن جعفر علیه السلام با رسیدن ماه محرّم دیگر خندان دیده نمی شد و غم و اندوه بر او چیره می گشت و روز عاشورا اوج گریه و اندوه آن حضرت بود.(3)
امام زمان علیه السلام نیز، خودش از کسانی است که با ذکر وقایع عاشورا و مظلومیت اهل بیت و شهادت امام حسین علیه السلام و فرزندان و یارانش، مرثیه خوان آن حضرت است و اشک می ریزد و می فرماید:
1- تفسیر عیّاشی، ج2، ص231.
2- بحارالأنوار، ج44، ص284.
3- امالی، ص111.