- پیشگفتار 1
- معنای ارتباط و ملاقات و انواع آن 4
- فرضیه های بحث 8
- اشاره 8
- اشاره 17
- دیدگاه نخست: امکان ملاقات 17
- الف) روایات 18
- ب) تشرفات 26
- اشاره 26
- 2. اعتراف تشرف یافتگان 28
- 3. تأیید علمای شیعه 30
- 4. نقل اعمال و ادعیه از سوی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 31
- دیدگاه دوم: عدم امکان ملاقات 43
- دلایل عدم امکان ملاقات 49
- اشاره 49
- الف) روایات غیرتوقیع 50
- اشاره 58
- 2. سند توقیع 60
- 3. دلالت توقیع 67
- 4. متن شناسی توقیع 73
- 5. تعارض توقیع با نقل تشرفات 90
ایشان دلالت می کند.
بنابراین، از مجموع روایات استفاده می شود که آن چه در باب ارتباط با حضرت در این روایات تأکید شده، ناشناس ماندن حضرت در بیشتر ملاقات ها و برخورد هاست. حضرت در جاهایی ناشناس می ماند که اذن شناخت ندهد و مصلحت خاصی درکار نباشد، وگرنه شناخت نیز به دست می آید؛ دیگر آن که در زمان غیبت کبرا نیز عده ای از خواص شیعه یا دست کم جمعی از همراهان حضرت، با وی حشر و نشر دارند.
ب) تشرفات
اشاره
موضوع تشرفات، قوی ترین دلیل بر اثبات دیدگاه اول به شمار می رود؛ زیرا بهترین دلیل بر امکان چیزی، وقوع خارجی آن است که هیچ گونه ابهام و تردیدی را بر نمی تابد. تشرف عده بسیاری به محضر مبارک ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف در طول دوران غیبت کبرا، چه به صورت ناشناس و چه از روی شناخت و توجه، دلیل قاطعی بر اثبات مسئله است.
برای اثبات درستی حکایات و نقل مشاهدات، دلایل متعددی طرح می شود که وقوع تشرفات را قطعی و مسلّم می نماید و هیچ گونه شبهه ای در مورد اصل وقوع تشرفات باقی نمی گذارد. در این جا به ذکر این دلایل می پردازیم: