ارتباط و ملاقات صفحه 30

شهرت و بر کتمان و پنهان این گونه نکات بوده، بسیاری از آنان موضوع را کتبی یا شفاهی برای دیگران شرح داده اند. از این رو، این شبهه که: «تمام علما و فقهای بزرگواری که به آنها نسبت دیدار و ارتباط با حضرت را داده اند، نه در کتاب های خود چنین ادعای را مطرح کرده اند و نه در جای دیگر»،(1) به طور کامل بی اساس و غیر واقع بینانه است؛ زیرا بعضی از علما مثل آیت ا لله مرعشی، تشرفات خود را هم نوشته اند و هم برای دیگران نقل کرده اند. نکته دیگر این که اگر این تشرفات را صاحبان آن به دیگران نقل نمی کردند، چگونه دیگران این نقل ها را با خصوصیات دقیق آن که گاه دربردارنده نقل ادعیه و اذکار از ناحیه حضرت است، پذیرفته اند و بازگو نموده اند؟

بنابراین، سیره بیشتر تشرف یافتگان چنین بوده که در حال حیات تشرف خود را نقل و منتشر کرده اند. البته بسیاری از تشرفات نیز به صورت اسرار باقی مانده اند و برای کسی بازگو نشده اند.

3. تأیید علمای شیعه

چنان که گفتیم، بیشتر عالمان شیعه اصل جریان تشرفات و وقوع آن را در طول دوران غیبت، تأیید