- پیشگفتار 1
- معنای ارتباط و ملاقات و انواع آن 4
- فرضیه های بحث 8
- اشاره 8
- اشاره 17
- دیدگاه نخست: امکان ملاقات 17
- الف) روایات 18
- ب) تشرفات 26
- اشاره 26
- 2. اعتراف تشرف یافتگان 28
- 3. تأیید علمای شیعه 30
- 4. نقل اعمال و ادعیه از سوی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 31
- دیدگاه دوم: عدم امکان ملاقات 43
- دلایل عدم امکان ملاقات 49
- اشاره 49
- الف) روایات غیرتوقیع 50
- اشاره 58
- 2. سند توقیع 60
- 3. دلالت توقیع 67
- 4. متن شناسی توقیع 73
- 5. تعارض توقیع با نقل تشرفات 90
نموده اند. آنان به رغم سخت گیری های بسیارشان در این باره که هر نوع نقل و ادعا را نمی پذیرند، بر درستی نقل های افراد مورد وثوق در این مورد، تردیدی روا ندارند و در کتاب های خود آن را ثبت و ضبط کرده اند.(1)
بنابراین، اعتماد علمای بزرگ شیعه از متقدمان و متأخران به صدها نفر از نیکان و افراد شناخته شده از اهل ورع و تقوا و نقل تشرفات آنان در کتاب های خود، عملاً بر درستی این مسئله شهادت می دهد؛ زیرا این اعتماد قوی و گسترده علمای بزرگ شیعه، با وجود دقت ها و ملاحظات آنان در این مورد، گواه و شاهد صدق حکایات معتبر به شمار می آید.
4. نقل اعمال و ادعیه از سوی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
اذکار و ادعیه موجود در منابع روایی شیعه که به حضرت منسوب می شوند، برخی در زمان غیبت صغرا و برخی دیگر در زمان غیبت کبرا روایت شده اند.(2)
بدون شک نقل دعاها، زیارات و اعمال مستحبه در
1- کسانی که موضوع تشرفات را در کتاب های خود نقل کرده اند مثل مرحوم مجلسی در بحارالأنوار، مرحوم نوری در نجم الثاقب و... بر صحت تحقق تشرفات در دوران غیبت اذعان نموده اند و نیز کسانی که به بررسی این مسئله پرداخته اند، به دلیل کثرت و موثق بودن ناقلان، اصل تحقق تشرفات در دوران غیبت را پذیرفته اند _ چنان که خواهد آمد.
2- در کتاب صحیفه المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، نوشته شیخ جواد قیومی، چاپ جامعه مدرسین، 1375 شمسی، دعاها و کلمات حضرت گردآوری شده است.