- پیشگفتار 1
- معنای ارتباط و ملاقات و انواع آن 4
- فرضیه های بحث 8
- اشاره 8
- دیدگاه نخست: امکان ملاقات 17
- اشاره 17
- الف) روایات 18
- اشاره 26
- ب) تشرفات 26
- 2. اعتراف تشرف یافتگان 28
- 3. تأیید علمای شیعه 30
- 4. نقل اعمال و ادعیه از سوی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 31
- دیدگاه دوم: عدم امکان ملاقات 43
- اشاره 49
- دلایل عدم امکان ملاقات 49
- الف) روایات غیرتوقیع 50
- اشاره 58
- 2. سند توقیع 60
- 3. دلالت توقیع 67
- 4. متن شناسی توقیع 73
- 5. تعارض توقیع با نقل تشرفات 90
ویژه و طرح ابتکاری، عطوفت، مهر و محبت حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به مردم را در قالب نقل تشرفات، به خوبی ترسیم کرده است.
با توجه به آن چه اشاره شد، اصل موضوع تشرفات و ملاقات از نظرگاه علما و اهل تحقیق دراین زمینه، امری یقینی و متواتر است؛ البته جزئیات مسئله، در محل بحث ما نمی گنجد. از این نظر، تأییدها و تصریح های شخصیت های علمی چون سیدمرتضی، شیخ طوسی، سید بن طاووس و محقق نائینی به امکان تشرف در عصر غیبت، پشتوانه ای قوی بر درستی دیدگاه اول و تثبیت آن به شمار می آید. بنابراین، اثبات کلیت قضیه، امری است مسلم و اصرار کسانی که بر انکار ملاقات پافشاری می کنند، علاوه بر این که مستلزم تخطئه صاحب نظران شیعی در طول بیش از ده قرن است، اصراری ناموجه و بی دلیل می نماید.
مرحوم علامه مجلسی در بحارالانوار به نقل از رجال کشی این روایت را نقل کرده که امام حسن عسکری علیه السلام در توقیعی به شیعیان این گونه توصیه فرمود:
فإنّه لا عذر لأحد من موالینا فی التّشکیک فیما یؤّدیه عنّا ثقاتنا؛(1)
1- ج50، ص 318، ح پانزدهم.