ارتباط و ملاقات صفحه 74

یکم. واژه ها

در این توقیع، واژه ها و اصطلاحات چندی به کار رفته که لغت شناسی آن، نقش مهمی در روشن شدن مفاد توقیع دارد.

_ واژه «غیب» در لغت به معنای پوشیده بودن از دیدگان است. ابن فارس در معجم مقائیس اللغه می گوید:

یدلُّ علی تستر الشِّی ء عن العیون .(1)

_ واژه «ظهور» بر عکس غیب، بر آشکار بودن چیزی دلالت دارد:

یدلُّ علی قوَّهٍ و بروز، ظهر الشِّی ء إذا انکشفت و برز.(2)

_ واژه «ادعا» نوعی مخاصمه، دعوت و احتجاج را می رساند:

ادّعاء: أن تدَّعی حقّاً لک او لغیرک تقول : ادّعی حقّاً أو باطلاً.(3)

الدّاعی : اسم فاعل من یدعوا النّاس إلی دینه .(4)

_ واژه «مشاهده» از ماده «شهد» به معنای دیدن، معاینه، ادراک با چشم و نگاه و نظر است:

المشاهده: المعاینه و شهده شهوداً أی حضره فهو شاهد.(5)

1- ذیل کلمه «غیب».
2- ذیل کلمه «ظهر».
3- ذیل کلمه «دعا».
4- اقرب الموارد، ذیل کلمه «داعی».
5- صحاح جوهری، ج7، ص494.