پژوهه مهدوی صفحه 115

وحی کردیم ، به ابراهیم ، موسی و عیسی نیز توصیه نمودیم که دین را برپا دارید و در آن پراکنده نشوید .

« وَوَصَّی بهَا اِبرَاهیمُ بَنِیهِ وَ یَعْقُوبُ یَا بَنِیَ اِنَّ اللَّهَ اصْطَفی لَکُمُ الدینَ ، فَلاَ تَمُوتُنَّ اِلاّ وَ اَنْتُمْ مُسْلِمُونَ » ؛(1)

ابراهیم آن را به فرزندانش توصیه نمود ، یعقوب نیز که ای فرزندان من خداوند دین را برای شما برگزیده ، از دنیا بیرون نروید جز در حالی که مسلمان باشید .

قرآن کریم در این آیات و آیات دیگر اسلام را معادل دین دانسته و آن را در همه موارد به صیغه مفرد آورده است .

شایان دقت است که قرآن کریم واژه صراط را نیز فقط به صورت مفرد آورده ، راه های دیگر را با واژه سبیل مطرح نموده است :

« وَ اَنَّ هذَا صِرَاطی مُسْتَقِیما فاَتَّبِعُوهُ ، و لاَ تَتَّبِعُوا السُّبُلَ ، فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَنْ سَبیلِهِ » ؛(2)

این راه ( صراط ) من است که مستقیم است ، پسْ از آن پیروی کنید ، از دیگر راه ها پیروی نکنید که شما را از راه او پراکنده کنند .

روی این بیان راه منحصر به راه خدا و آن دین مقدس اسلام است .

آیین یهود ، آیین مسیح و آیین همه پیامبران ، در مقطع خود اسلام بود و آیین توحید بود و صراط مستقیم و راه راست بود .