پژوهه مهدوی صفحه 12

لَیَکُونَنَّ فی هذِهِ الاْءُمَّهِ رَجُلٌ یُقالُ لَهُ الْوَلیدُ ، لَهُوَ شَرٌّ عَلی هذِهِ الاُْمَّهِ مِنْ فِرْعَوْنَ لِقَوْمِهِ ؛(1)

بی گمان در این امت مردی خواهد بود به نام « ولید » که شرِّ او بر این امت از فرعون بر قوم خود بیشتر است .

ولید در ربیع الآخر 125 ه . پس از فوت عمویش هشام بر مسند خلافت نشست و در جمادی الآخر 126 ه . به دست مردم کشته شد ، مدت خلافتش در حدود یکسال و دو ماه بود .

در این مدت کوتاه هر جنایتی را انجام داد ، که شماری از آنها به قرار زیر است :

ا ) با دخترش آمیخت و بکارتش را از بین برد ! !

ب ) به قرآن تفأّل زد ، این آیه آمد :

« وَاسْتَفْتَحُوا وَخابَ کُلُّ جَبّارٍ عَنیدٍ » ؛(2)

طلب گشایش کردند و هر گردنکش کینه توز نومید گردید .

قرآن را بست ، آنقدر به آن تیراندازی کرد که پاره پاره گردید ، پس گفت :

أتوعد کل جبّار عنید فها أناذاک جبّار عنید

إذا لاقیت ربّک یوم حشر فقل یا ربّ مزّقنی الولید

آیا هر گردنکش کینه توز را تهدید می کنی ؟ بدان که آن گردنکش کینه توز من هستم !

هنگامی که در روز رستاخیز پروردگارت را ملاقات کردی ، بگو که « ولید »