پژوهه مهدوی صفحه 136

این حدیث مُنْکَر است و هرگز احتمال نمی دهم که احدی آن را از شافعی شنیده باشد .(1)

ما در اینجا به گونه ای دیگر از امام شافعی دفاع می کنیم و می گوییم :

شاید شافعی این حدیث را به طور صحیح روایت کرده باشد ، ولی کسانی که از او روایت کرده اند ، به عمد یا سهو آن را ناقص نقل کرده باشند ، زیرا متن حدیث این است :

لاَ مَهْدی إِلاّ عِیسی بْنُ مَریمَ مَعَهُ ؛(2)

مهدی نیست جز اینکه عیسی بن مریم با اوست .

در این صورت حدیث ، این حقیقت را بیان می کند که نزول حضرت عیسی علیه السلام قطعی است و اگر فردی مدعی مهدویت باشد ، ولی حضرت عیسی علیه السلام همراه او نباشد ، او دروغ پرداز است و مهدی واقعی نیست .

اما اینکه چرا این اندیشه وارد فرهنگ دشمنان اهل بیت شده و از هر چندی یکی پیدا می شود و نغمه : لامهدی الا عیسی را ساز می کند .(3) دلیلش این است که این مطلب

1- 1 . ذهبی ، سیراعلام النبلاء ، ج 10 ، ص 67 .
2- 2 . عمادالدین طبری ، تحفه الأبرار فی مناقب الأئمه الأطهار ، ص 184 .
3- 3 . آخرین نغمه ای که در این رابطه ساز شده ، کتاب : لامهدی ینتظر بعد الرسول خیر البشر از شیخ عبداللّه بن زید بن محمود ، رئیس محکمه های شرعی قطر می باشد ، که همه احادیث مربوط به حضرت مهدی علیه السلام را به باد مسخره گرفته است . ده ها نفر از فرزانگان اهل تسنن بر او پاسخ دادند و سخنانش را نقد علمی کردند و تعدادی از آنها ردّیه مستقل نوشتند که از آن جمله است : ا ) الاحتجاج بالأثر علی من انکر المهدی المنتظر ، از شیخ حمّود بن عبداللّه تویجری ، چاپ 1406 ه . سعودی ، بریده ، در 424 صفحه . ب ) اقامه البرهان فی الرد علی من انکر خروج المهدی فی آخرالزمان ، از ابوالفضل عبداللّه بن محمد بن صدیق ادریسی غماری ، چاپ بیروت . ج ) الرد علی من کذب بالأحادیث الصحیحه الوارده فی المهدی ، از شیخ عبدالمحسن عبّاد ، استاد دانشگاه مدینه ، چاپ 1402 ه . مدینه منوره ، در 224 صفحه وزیری .