پژوهه مهدوی صفحه 152

مقدسی همچنین کتاب دیگری در این رابطه به نام ارشاد ذوی الافهام لنزول عیسی تألیف کرده است .(1)

4 . شمس الدین، محمد بن احمد بن سالم سفارینی حنبلی نابلسی (1114 _ 1188 ه .)

سفارینی عقاید اهل سنت و جماعت را در چکامه یا به نظم درآورده و آن را الدره المضیه فی عقد اهل الفرق المرضیه نام نهاده است .(2)

سفارینی در این اشعار نغز و پر مغز در ضمن شمارش « اشراط الساعه » می گوید :

منها الامام الخاتم الفصیح محمد المهدی والمسیح

یکی دیگر از اشراط الساعه ، امامی است که خاتم امامان است ، زبان فصیح و رسایی دارد ، نام شریفش محمّد ، لقب گرامی اش مهدی است و یکی دیگر از آنها نزول حضرت مسیح علیه السلام است .

این چکامه سفارینی که سرلوحه نامه اعمالش می باشد ، توسط نواده اش : « سیدمحمد بن عمر بن عبدالغنی بن محمد بن محمد غزی » مفتی دیار شام و متوفّای 1177 ه . شرح شده به : « الکواکل الدّریه فی شرح الدریه المضیه » موسوم گشته است .(3)

سفارینی شخصا این چکامه را شرح کرده و آن را لوائح الأنوار البهیه و سواطع الأسرار الالهیه نام نهاده است .

سفارینی در شرح بیت یاد شده ، احادیث فراوانی پیرامون حضرت مهدی علیه السلام روایت کرده ، بر تواتر احادیث مهدی تأکید کرده ، بر وجوب اعتقاد به خروج مهدی علیه السلام فتوا داده است .(4)

1- 1 . نسخه ای از این کتاب در « پتنه » هند موجود است .
2- 2 . بغدادی ، ایضاح المکنون ، ج 1 ، ص 460 .
3- 3 . همان .
4- 4 . سفارینی ، لوائح الأنوار البهیه ، ج 2 ، ص 70 _ 85 .