پژوهه مهدوی صفحه 155

واژه شیعه ریشه قرآنی دارد ، خداوند منّان در مورد حضرت ابراهیم خلیل الرّحمان می فرماید :

« وَ اِنَّ مِنْ شیعَتِهِ لاَِبْرَاهیمُ » ؛(1)

یکی از شیعیان او به راستی ابراهیم می باشد .

امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه شریفه ، در پایان یک حدیث طولانی فرمود :

حضرت ابراهیم از خداوند خواست که او را از شیعیان امیرالمؤمنین علیه السلام قرار دهد ، خداوند نیز در کتابش خبر داد که به راستی ابراهیم از شیعیان اوست .(2)

ابن خلدون در این رابطه می گوید :

شیعه در لغت به معنای یاران و پیروان می باشد ، امّا در عرف فقیهان و متکلّمان از پیشینیان و پسینیان به پیروان حضرت علی و فرزندان او گفته می شود .(3)

ابومحمد حسن بن موسی نوبختی ، پیشتاز متکلّمان پیش از سده سوم و پس از آن ،(4) در این رابطه می فرماید :

« شیعه » گروه علی بن ابیطالب علیه السلام است که در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و پس از آن به نام « شیعه علی » علیه السلام نامیده می شدند ، با دلبستگی کامل به علی علیه السلام ، انقطاع به

1- 1 . سوره صافات ( 37 ) ، آیه 83 .
2- 2 . سیدهاشم بحرانی ، البرهان ، ج 8 ، ص 217 ، ح 8992 .
3- 3 . ابن خلدون ، مقدمه ، ص 196 ، فصل 27 .
4- 4 . نجاشی ، الرّجال ، ص 63 ، رقم 148 .