پژوهه مهدوی صفحه 177

عبداللّه انصاری پرسید : آیا شیعیان در دوران غیبت از وجود مقدس آن حضرت بهره می برند ؟ فرمود :

اِی ، وَ الَّذِی بَعَثَنِی بالنُّبُوَّهِ ، اِنَّهُمْ لیسْتَضیئُونَ بِنُورِهِ وَ یَنْتَفِعُونَ بِوِلایَتِهِ فی غیبَتِهِ ، کَاِنْتِفَاعِ النَّاسِ بِالشَّمْسِ وَ اِنْ تَجَلَّلَهَا سَحَابٌ ؛(1)

آری ، سوگند به خدایی که مرا به پیامبری برانگیخت ، از وی نفع می برند و از نور ولایتش سود می برند ، همانگونه که مردمان از خورشید بهره می برند ، هنگامی که در پشت ابر نهان باشد .

براساس هیئت جدید ، خورشید در مرکز منظومه قرار دارد و کرات دیگر در فواصل معین و در مدارهای منظمی به دور آن می گردند .

با توجه به حجم بزرگ و جرم سنگین خورشید و رابطه مستقیم نیروی جاذبه با وزن جسم جاذب ، نیروی جاذبه خورشید کرات منظومه را به سوی خود جذب می کند ، در مقابلْ این کرات نیز با نیروی مرموزی به نام گریز از مرکز با سرعت سرسام آوری از مرکز خود ( خورشید ) دور می شوند ، تعادل دو نیروی جاذبه و گریز از مرکز کرات منظومه را در مدار خود با فاصله ثابتی در اطراف خورشید به گردش در می آورد .(2)

روی این بیان نقش خورشید در امر بقای کرات منظومه به خوبی روشن می شود ، اگر چهره دل آرای خورشید در پشت ابر نهان شود ، نور ، حرارت و دیگر آثار ارزشمند به طور کامل به اهل این کرات نرسد ، یک خاصیت مهم آن همواره به این کرات می رسد و آن بقای نظام کرات منظومه در پرتو تعادل دو نیروی جاذبه و دافعه می باشد .

و از همین جا وجه تشبیه امام زمان در عصر غیبت به خورشید نهان در پشت ابر روشن می گردد .