پژوهه مهدوی صفحه 180

1 . بغیه الطالب فیمن رأی الامام الغائب ، از شیخ محمدباقر بیرجندی .

2 . تبصره الولی فیمن رأی القائم المهدی ، از سیدهاشم بحرانی .

3 . جنه المأوی فی ذکر من فاز بلقاء الحجه ، از میرزا حسین نوری .

4 . دارالسلام فیمن فاز بسلام الامام ، از شیخ محمود میثمی عراقی .(1)

برای جلوگیری از هرگونه سوء استفاده از این تشرّفات ، در آخرین توقیعی که از ناحیه مقدسه در تاریخ نهم شعبان 329 ه . توسط علی بن محمد سمری صادر شده آمده است :

وَ سیأْتِی شیعَتِی مَنْ یَدَّعِی الْمُشَاهَدَهَ ، اَلاَ فَمَنْ اِدَّعَی الْمُشَاهَدَهَ قَبْلَ خُرُوجِ السّفیانِی وَ الصیحَهِ فَهُوَ کَذَّابٌ مُفْتَر ؛(2)

کسانی به نزد شیعیان ما آمده ادعای مشاهده خواهند نمود ، آگاه باشید که هر کس پیش از خروج سفیانی و بانگ آسمانی ادعای مشاهده کند ، دروغگو و افتراپرداز می باشد .

بسیاری از بزرگان در طول قرون و اعصار تصریح کرده اند که در غیبت کبری راه دیدار بسته نیست و افرادی به طور یقین به محضر آن خورشید تابان راه یافته اند . به فرازهایی از کلمات بزرگان اشاره می کنیم :

1 . سید مرتضی علم الهدی ، متوفّای 436 ه . در تعدادی از آثار خود می نویسد :

ما هرگز یقین نداریم که احدی به خدمت آن حضرت نمی رسد ، هر یک از ما فقط از حال خود آگاه است ، منعی نیست که امام برای برخی از شیعیان ظاهر شود ، آنها را اصلاح ، ارشاد ، موعظه ، تأدیب و یا تعلیم فرماید .(3)

1- 1 . کتاب شناختی عناوین یادشده را در کتاب کتابنامه حضرت مهدی علیه السلام از نگارنده سطور ملاحظه فرمایید .
2- 2 . شیخ طوسی ، الغیبه ، ص 395 .
3- 3 . بنگرید به : سیدمرتضی علم الهدی ، تنزیه الأنبیا ، ص 235 ؛ الشّافی ، ج 1 ، ص 149 ؛ المقنع فی الغیبه ، ص 75 .