پژوهه مهدوی صفحه 19

شماری از آنها اشاره می کنیم :

1 . « وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمِینَ » ؛(1)

به یاد آورید هنگامی را که ابراهیم را پروردگارش با کلماتی بیآزمود ، پسْ از عهده ی آنها برآمد .

فرمود : من ترا برای مردم « امام » قرار دادم .

گفت : از عترت من نیز ؟

فرمود : عهد من به ستمکاران نمی رسد .

بی گمان واژه ی « امام » در این آیه غیر از نبوت و فراتر از آن است ، زیرا این گفت وگو در اواخر عمر حضرت ابراهیم علیه السلام ، یعنی ده ها سال پس از نبوّت او رخ داده است ، زیرا :

1 . حضرت ابراهیم تا سنین بالا فرزند نداشت و لذا هنگامی که فرشتگان به او نوید فرزند دادند ، فرمود :

آیا پس از آنکه من پیر شدم به من بشارت فرزند می دهید ؟ .(2)

2 . همسرش نیز با اظهار شگفتی گفت :

آیا من در حالی که پیرزن هستم فرزند می آورم و این شوهرم پیری کهنسال است ؟ به راستی این شگفت آور است .(3)

1- 1 . سوره بقره ( 2 ) ، آیه 124 .
2- 2 . سوره حجر ( 15 ) ، آیه 54 .
3- 3 . سوره هود ( 11 ) ، آیه 72 .