پژوهه مهدوی صفحه 193

4 . هفتمین دَوْر

هر دوری حدودا هزار سال است که با بعثت پیامبری اولوالعزم آغاز می شود ، هر پیامبر اولوالعزم « ناطق » نامیده می شود ، وصی او « اساس » یا « صامت » نام دارد ، پس از هر وصی صامت هفت امام می باشد ، که آنها را امامان مستقر می نامند .

ناطق ششم پیامبر اکرم ، وصی او حضرت علی و امامان مستقر بعد از او : امام حسن ، امام حسین ، امام سجاد ، امام باقر ، امام صادق ، اسماعیل و محمد بن اسماعیل می باشند .(1)

ناطق هفتم « محمد بن اسماعیل » است که در این دوره ناطق و اساس در یک نفر متمرکز می شود ، با ظهور او دوران پایانی جهان آغاز می شود ، او به عدالت حکم می راند و به داوری روز رستاخیز بر می خیزد .(2)

5 . قائم القیامه

ناطق هفتم « قائم القیامه » نامیده می شود ، زیرا با ظهور او قیامت بر پا می شود ، حساب و کتاب ، ثواب و عقاب به دست او خواهد بود .(3)

اسماعیلیان آیات مربوط به بهشت و جهنم ، ثواب و عقاب ، بعث و نشر ، نفخ صور ، تعطیل فرائض و نسخ شرایع را به ناطق هفتم مربوط می دانند .(4)

دکتر مصطفی به هنگام نقل اعتقاد مسیحیان حبشه در مورد بازگشت « تیودر » توضیح می دهد که : یعنی هنگامی که خداوند فرمان قیام رستاخیز را صادر می کند .(5) و به هنگام نقل مطالب اخوان الصفا می گوید :

تحلیل های اخوان الصفا در اینجا پایان نمی یابد ، بلکه در مورد ختم شریعت و

1- 1 . در شمارش امامان دور ششم در میان اسماعیلیان دو نظر وجود دارد ، برخی حضرت علی علیه السلام را به عنوانِ « اساس » می دانند و در شمار نمی آورند ، گروهی دیگر او را نیز جزء امامان به شمار آورده ، اسماعیل را در شمار نمی آورند .
2- 2 . برنارد لوئیس ، اصول الاسماعیلیه ، ص 90 .
3- 3 . کرمانی ، راحه العقل ، ص 584 .
4- 4 . همو ، ص 516 ، 575 ، 585 .
5- 5 . مصطفی غالب ، الامامه و قائم القیامه ، ص 271 .