پژوهه مهدوی صفحه 211

زید آنقدر برآشفت که نزدیک بود قالب تهی کند ، آنگاه با شجاعت مخصوص به خود به او فرمود :

رسول خدا صلی الله علیه و آله او را « باقر » نام نهاد و تو اینگونه تعبیر می کنی ؟ چقدر با رسول خدا مخالفت می کنی ؟ خوب توجه کن ، همانگونه که در دنیا با وی از درِ مخالفت رفتار می کنی ، در آخرت نیز مخالفت خواهی نمود ، او وارد بهشت و تو وارد دوزخ خواهی شد .(1)

بعد از امام باقر علیه السلام بیشترین استفاده زید از محضر امام صادق علیه السلام بود ، او را حجت خدا می دانست ، و در تعبیر بسیار زیبایی فرمود :

فی کُلِّ زَمَان رَجُلٌ مِنَّا اَهْلَ الْبَیْتِ ، یَحْتَجُّ اللهُ بِهِ عَلی خَلْقِهِ وَ حُجَّهُ زَمَانِنَا ابن اَخِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّد ، لاَیَضِلُّ مَنْ تَبَعَهُ وَ لاَیَهْتَدی مَنْ خَالَفَهُ ؛(2)

در هر زمانی مردی از ما خاندان حجت خدا در میان مخلوقات می باشد ، حجتِ زمان ما برادرزاده ام جعفر بن محمد علیه السلام می باشد ، هر کس از او پیروی کند گمراه نمی شود و هر کس با او مخالفت کند راه به جایی نبرد .

مشهور است که زید بن علی علیه السلام در فراخوان های خود می گفت :

مَنْ اَرَادَ الْجِهَادَ فَاِلی وَ مَنْ اَرَادَ الْعِلْمَ فَإِلی ابنِ اَخِی جَعْفَرَ ؛(3)

1- 1 . ابن ابی الحدید ، شرح نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 286 .
2- 2 . شیخ صدوق ، الامالی ، ص 637 ، ب 81 ، ح 6 .
3- 3 . خزاز ، کفایه الاثر ، ص 302 .