پژوهه مهدوی صفحه 225

7 . احتمالا جمله معروف : « اِسْمُ اَبیهِ اِسْمُ اَبی » را نیز برای اثبات مهدویت او جعل کرده اند ، زیرا این حدیث با ده ها سند از رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل شده ، در هیچکدام جمله : « اِسْمُ اَبیهِ اِسْمُ اَبی » وجود ندارد ،(1) فقط در نقل عبداللّه بن موسی ، از زائده ، از عاصم ، این فراز افزده شده(2) حافظ گنجی شافعی در کتاب ارزشمند البیان به تفصیل در این رابطه سخن گفته ، سپس فرموده :

کسی که « و اسم ابیه اسم ابی » را افزوده ، « زائده » می باشد و او همواره در احادیث می افزاید .(3)

با توجه به اینکه زائده در کوفه در میان شیعیان اهلبیت زندگی می کرد و ایام خروج نفس زکیه او بر کرسی حدیث تکیه داشت و سرانجام در سال 161 ه . در سرزمین روم کشته شد و این غزوه به فرماندهی حسن بن قحطبه بود و او از هم سنگرهای ابومسلم خراسانی بود ،(4) می توان نتیجه گرفت که وی این فراز را برای حمایت از حرکت نفس زکیه بر متن حدیث افزوده است .

بعدها منصور دوانیقی نیز از این حدیث مجعول ، برای مهدویت پسرش « مهدی عباسی » بهره جست .(5)

منصور که روزی از پیروان نفس زکیه بود و او را « مهدی » می خواند ، هنگامی که به قدرت رسید و نفس زکیه خروج کرد و بر فراز منبر اعلام می کرد که من مهدی هستم ، منصور گفت : او دروغ می گوید ، مهدی پسرِ من می باشد ! .(6)

1- 1 . بنگرید به : آیت اللّه صافی گلپایگانی ، منتخب الأثر ، ج 2 ، ص 202 .
2- 2 . ابی داود ، صحیح سنن المصطفی ، ج 2 ، ص 207 .
3- 3 . گنجی شافعی ، البیان فی اخبار صاحب الزمان ، ص 26 ، ب 1 ، ح 7 .
4- 4 . ذهبی ، سیر اعلام النبلاء ، ج 7 ، ص 377 .
5- 5 . مأمون نامش عبداللّه بود ، پسرش را محمد نام نهاد و به مهدی ملقب ساخت تا این حدیث مجعول با او تطبیق کند .
6- 6 . ابوالفرج ، مقاتل الطالبیین ، ص 203 .