پژوهه مهدوی صفحه 30

آنگاه آیه ی شریفه را تلاوت نمود .(1)

*

5 . « یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ » ؛(2)

به یاد آورید روزی را که هر گروهی از مردمان را با امامشان می خوانیم .

امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه فرمود :

اِمامُهُمُ الَّذی بَیْنَ اَظْهُرِهِمْ وَهُوَ قائِمُ اَهْلِ زَمانِهِ ؛(3)

هر کسی با امامی خوانده می شود که در عهد او می زیسته ، که او قائم اهل آن زمان می باشد .

امام باقر علیه السلام در این رابطه فرمود :

پیامبر اکرم با قوم خود ، امیرمؤمنان با قوم خود ، امام حسن با قوم خود ، امام حسین با قوم خود می آیند و هر کسی در زمانِ هر امامی درگذشته با او می آید .(4)

هنگامی که این آیه نازل شد ، اصحاب به رسول اکرم صلی الله علیه و آله عرضه داشتند :

یا رسول اللّه ! مگر شما امام همه ی مسلمانان نیستید ؟ فرمود :

من رسول خدا هستم بر همه ی مسلمانان ، لکن پس از من امامانی از اهلبیت من از سوی خدا خواهند بود که در میان مردم به امر امامت قیام کنند ، مورد

1- 1 . خزاز ، کفایه الأثر ، ص 298 .
2- 2 . سوره اسراء ( 17 ) ، آیه 71 .
3- 3 . کلینی ، الکافی ، ج 1 ، ص 536 .
4- 4 و 4 . عیاشی ، التفسیر ، ج 3 ، ص 63 .