پژوهه مهدوی صفحه 65

جَزَعا عَلی الْمَهْدیِ اَصْبَحَ ثَاویا یَا خَیْرَ مَنْ وَطی ءَ الْحِصی لاَتَبْعَدِ

افسوس بر راهبری که در زیر خاک ها نهان شد ، ای بهترین انسانی که گام در ریگستان حیات نهادی ، از ما دور مشو .(1)

در این دو نمونه ای که تقدیم شد ، واژه « مهدی » در مورد رسول خدا به کار رفته ، که در این موارد به مفهوم عام خود ( راهبر معصوم و الهی ) به کار رفته است .

3 . ام سنان بنت خیثمه ، شاعر شیرزن مذحج در قصیده ای که در سوک امیرمؤمنان علیه السلام سروده ، می گوید :

اَمَا هَلَکْتَ اَبَا الْحُسینِ فَلَمْ تَزَلْ بِالْحَقِّ تُعْرَفُ هَادِیا مَهْدیّا

ای پدرِ حسین ، تو هرگز نمرده ای ، که همواره به حق راهبر و راهنما هستی .(2)

در این سوکنامه نیز واژه « مهدی » به مفهوم عام خود در مورد امیرالمؤمنین علیه السلام به کار رفته است .

4 . حجاج بن مسروق جعفی ، از شهدای پاک باخته کربلا ، در رجزی که روز عاشورا می خواند ، خطاب به سالار شهیدان می گفت :

اَقْدِمْ حُسینا هَادیا مَهْدیا فَالیوْمَ تَلْقَی جَدَّکَ النَّبیا

ای حسین عزیز ، ای راهبر و راهنما ، به پیش ، که امروز جدّ بزرگوارت پیامبر اکرم را دیدار می کنی .(3)

حجاج بن مسروق مؤذن امام حسین علیه السلام در این رجز خود سالار شهیدان را مهدی

1- 1 . ابن سعد ، الطبقات الکبری ، ج 2 ، ص 322 .
2- 2 . ابن عبدربه ، العقد الفرید ، ج 1 ، ص 350 .
3- 3 . ابن شهرآشوب ، مناقب آل ابی طالب ، ج 4 ، ص 112 .