پژوهه مهدوی صفحه 7

9 . شیخ بهاءالدین محمّد عاملی ، متوفّای 1030 ه .(1)

10 . ملامحسن فیض کاشانی ، متوفّای 1091 ه .(2)

11 . محمّد بن حسن ، حرّ عاملی ، متوفّای 1104 ه .(3)

12 . مولی محمّدباقر مجلسی ، متوفّای 1110 ه .(4)

اما راویان این حدیث به همین تعبیر از بزرگان اهل سنت :

1 . مسلم بن حجّاج نیشابوری ، متوفّای 261 ه .(5)

2 . قاضی عبدالجبار معتزلی ، متوفّای 415 ه .(6)

3 . محمّد بن فتوح حمیدی ، متوفّای 488 ه .(7)

4 . مسعود بن عمر بن عبداللّه تفتازانی ، متوفّای 791 ه .(8)

5 . علی بن سلطان محمّد قاری ، متوفّای 1014 ه .(9)

6 . مولی حیدرعلی فیض آبادی هندی ، متوفّای 1205 ه .(10)

7 . حافظ سلیمان بن ابراهیم قندوزی ، متوفّای 1294 ه .(11)

این متن با تعبیرهای مختلف و طرق متعدد در کتب حدیثی ، تاریخی و عقیدتی تشیّع و تسنّن آمده ، که مجموعاً به 32 تعبیر بالغ می گردد ، گاهی تفاوت آنها یک واو ، فاء ، قد و فقد می باشد(12) که ما در اینجا به متن یاد شده بسنده می کنیم .

1- 1 . فیض کاشانی ، گلزار قدس ، به نقل محدّث قمی در سفینه البحار ، ج 6 ، ص 75 .
2- 2 . شیخ بهائی ، الأربعین ، ص 206 .
3- 3 . شیخ حر عاملی ، وسائل الشیعه ، ج 16 ، ص 246 .
4- 4 . علامه مجلسی ، بحارالانوار ، ج 8 ، ص 368 ؛ ج 32 ، ص 321 و 331 ؛ ج 51 ، ص 160 ؛ ج 68 ، ص 339 .
5- 5 . مسلم ، الصحیح ، به نقل ملا علی قاری در الجواهر المضیئه ، ج 2 ، ص 475 .
6- 6 . قاضی عبدالجبار ، المغنی ، ج 1 ، ص 116 .
7- 7 . حمیدی ، الجمع بین الصّحیحین ، ج 2 ، ص 306 .
8- 8 . تفتازانی ، شرح المقاصد ، ج 5 ، ص 239 .
9- 9 . ملاعلی قاری ، الجواهر المضیئه ، ج 2 ، ص 509 .
10- 10 . فیض آبادی ، ازاله الغین ، به نقل شناخت امام ، ص 42 .
11- 11 . قندوزی ، ینابیع الموده ، ج 3 ، ص 372 .
12- 12 . برای دسترسی به منابع دیگر متن ها ر . ک : نگارنده ، او خواهد آمد ، ج 12 ، ص 94 _ 115 .