پژوهه مهدوی صفحه 73

1 . و خود داود در کتاب زبور می گوید .(1)

2 . زیرا که در کتاب زبور مکتوب است .(2)

ج ) « زَبُور » ، از ریشه « زبر » به معنای کتاب و نوشته است .

« زبور » به معنای مفعول ، یعنی : « مکتوب » .(3)

« زِبْر » به معنای کتاب و جمع آن « زُبُور » می آید ، مانندِ : « قِدْر » و « قُدُور » به معنای دیگ .(4)

« زبر » دو معنای ریشه ای دارد : 1 . محکم کاری 2 . خواندن و نوشتن .(5)

هر دو معنی را می توان در کتاب حضرت داود ملحوظ کرد : 1 . کتابی است محکم و استوار 2 . کتابی است نوشته شده و قرائت شده .

اما « مزامیر » جمعِ « مزموره » از ریشه « زمر » مربوط به لحن و جنس صوت می شود .(6)

کتاب حضرت داود را از این جهت « مزامیر » می گفتند که آن را با لحن زیبا می خواند .(7)

یکی از اصحاب قرآن را با لحن زیبا تلاوت می کرد ، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آن را شنید و صدایش را ستود و به او فرمود :

اُعْطیتَ مِزْمَارا مِنْ مَزَامیرِ آلِ دَاوُدَ ؛(8)

لحنی از الحان حضرت داود به تو داده شده .

در اینجا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله لحن زیبای او را به لحن حضرت داود علیه السلام تشبیه نموده است .(9)

1- 1 . کتاب مقدس ، عهد جدید ، انجیل لوقا ، باب 20 ، بند 42 .
2- 2 . همان ، اعمال رسولان ، باب 1 ، بند 20 .
3- 3 . طریحی ، مجمع البحرین ، ج 3 ، ص 314 .
4- 4 . ابن منظور ، لسان العرب ، ج 6 ، ص 11 .
5- 5 . ابن فارس ، معجم مقاییس اللغه ، ج 3 ، ص 44 .
6- 6 . همان ، ص 23 .
7- 7 . ابن منظور ، لسان العرب ، ج 6 ، ص 79 .
8- 8 . علامه مجلسی ، بحارالانوار ، ج 6 ، ص 309 .
9- 9 . طریحی ، مجمع البحرین ، ج 3 ، ص 318 .