- چش_م ان_داز 2
- 1 _ رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم 8
- اشاره 8
- خاندان رحمت 8
- 2 _ امیرالمؤمنین علیه السلام 11
- 3 _ حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام 12
- 4 _ امام حسن مجتبی علیه السلام 13
- 5 _ حضرت سیّدالشهدا صلوات الله علیه 15
- 6 _ امام سجاد علیه السلام 17
- 7 _ امام محمد باقر علیه السلام 19
- 8 _ امام جعفر صادق علیه السلام 20
- 9 _ امام موسی کاظم علیه السلام 21
- 10 _ امام رضا علیه السلام 23
- 11 _ امام محمد جواد علیه السلام 24
- 12 _ امام علی النقی علیه السلام 25
- 13 _ امام حسن عسکری علیه السلام 27
- 14 _ امام مهدی عجل الله تعالی فرجه 29
- ای جلوه رحمت الهی! 31
- آیینه تمام نما 39
- عدالت موعود و دشمنان آن 48
- به ما نگفتند 54
- فه_رست 58
فرمود: می دانم. گفت: پس چرا با من می آیی؟ فرمود: از آن رو که یکی از جهاتِ خوش رفتاری با رفیق راه، آن است که در هنگام جدا شدن از او، تا قدری از مسیر، او را همراهی کنند. و پیامبرمان به ما چنین امر فرموده است.
در نتیجه این برخورد، آن شخص، اسلام آورد و هدایت یافت.(1)
3 _ حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام
امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود:
شب جمع بود. مادرم فاطمه علیهاالسلام در محراب عبادت ایستاد و مشغول عبادت خداوند گردید. پیوسته در رکوع و سجود و قیام و دعا بود. تا طلوع صبح برای مردان و زنان مؤمن دعا می کرد، در حالی که از ایشان نام می برد، امّا برای خود دعایی نکرد.
گفتم: مادر جان! چرا برای خود، مانند دیگران دعا نفرمودی؟
1- برگرفته از حدیث امام صادق علیه السلام در: اصول کافی، کتاب العشره، باب حسن الدعابه و حقّ الصاحب فی السفر، حدیث 5، نیز: منتهی الآمال، ج1، باب 1، فصل 4.